Hierbij het verloop in het kort samengevat:

Eind 2012 begin 2013 viel mij op dat er sommigen dingen / handelingen anders gingen als normaal je gaat gewoon door zonder er veel aandacht aan te geven. Stap voor stap begon er een regelmaat te ontstaan waardoor ik dacht hé jongeman doe is even een stapje terug, ook al zit dat niet in mijn karakter en mijn werk en andere bezigheden hadden er niet echt onder te lijden dus moest me er toch maar toe zetten, en ... het lukte met mate.  Na een paar maanden werd het toch niet minder maar intensiever, ik werd zelf onrustig en ging zelf op internet dokteren en opzoek naar “antwoorden”, ik kreeg langzaam een vermoeden en ook begonnen enkele dingen in elkaar te passen. Met de gedachte van laat ik maar weer een stapje terug doen en wat meer rust nemen misschien helpt dat wel. Ondertussen zijn we een aantal maanden verder en was het moment gekomen dat de klachten in een grotere regelmaat optraden, en heb ik eerst zelf maar eens een persoonlijke afspraak gemaakt met de huisarts met de gedachte dan maak ik nog niemand onnodig ongerust. Op de dag van de afspraak heb ik toch besloten voor het bezoek met de huisarts, thuis te vertellen wat er speelde en of zij dat ook herkende, en zo zijn we samen naar de huisarts gegaan, daarvan uit begonnen diverse puzzelstukjes al in elkaar te vallen en werd de eerste stap gezet met diverse onderzoeken en werd het afwachten op de resultaten van de diverse onderzoeken.

Zo rond mei 2013 kwam alles wat sneller in beweging het wilde niet klikken met de neuroloog uit het zeister ziekenhuis we hadden het gevoel dat ze ons niet serieus nam, we moesten zelf steeds druk leggen om informatie te krijgen over de lopende onderzoeken, wat resulteerde dat we geen vertrouwen meer kregen in haar handelen. In goed overleg met de huisarts en zorgverzekeraar hebben we een overstap kunnen maken naar het VUmc -Alzheimer centrum in Amsterdam.Vanaf het eerste contact voelde het goed en hebben zij het voorstadium en onderzoeken verder opgepakt op een heel andere en intensieve manier inclusief aanvullende onderzoeken.

Ondertussen zijn we al weer een jaar verder en zijn de klachten duidelijker en erger geworden en natuurlijk bleef de onzekerheid meespelen zeker in de betere dagen, want dan denk je, zal het dan toch niet …? maar vergeet het maar, de handelingen en problemen die het met zich meebrengen stapelen zich steeds meer op. Buiten het “vergeten” en het zoekraken van diverse dingen komen er ook steeds meer lichamelijke klachten, wat ook steeds meer een bevestiging gaf van "ik ben toch niet gek”.

Uit eindelijk is er op 26 augustus 2014 definitief de diagnose dementie vastgesteld, betreft de vorm Alzheimer.

Veel verdriet maar eigenlijk ook opluchting omdat we het nu een plaats kunnen geven, en ons leven en toekomst er op aan kunnen passen. Op dit moment worden we geholpen om de juiste zorg en begeleiding te vinden voor de dingen die komen en ons te wachten staan.

Belangrijk is om lichamelijk en geestelijk actief te blijven, van wege spraakproblemen en de combinatie dat wandelen en fietsen ook niet meer zo gaat als voorheen maar juist het korte termijn geheugen steeds meer problemen geeft in de dagelijkse handelingen, waardoor thuis spanning en discussies begint geven is het beter om vanaf de eerste week van januari 2015 te starten met 2 dagen per week dagopname. dat zal zijn in het lisidanushof in leusden daar is een expertisie afdeling voor jongdementeerde voor mensen uit miin leeftijdsgroep.

Het verloop hier verder over, en andere dingen die zullen komen zult u kunnen gaan volgen in de blog’s.