3. jul, 2017

Want we konden er weer een jaartje bij schrijven, van 52 naar 53 jarige leeftijd. Bijzondere momenten en telefonische contacten versierde de dag. Ook de bijhorende diverse verjaardag wensen op de facebook van renate maakte alles kompleet.

Daarbij voeg ik maar meteen ook weer even een persoonlijke update moment opname:

Eén van de eerste persoonlijke telefoontjes van morgen was van Majoor Gijs van de Wel, van uit ons leger des heils korps zeist. Wij hebben van de Majoor al diverse thuis bezoeken gehad, en indien nodig kunnen en mogen we hem altijd bellen. 

Tijdens het gesprek benoemde de majoor de datum 03-07-1964, dat snapte ik even niet, en vroeg wat is daarmee... Hij beantwoorde rustig en herhaalde de datum en vermelde dat is je geboorte datum. Ik vroeg hem is dat van mij ?, ondertussend zie ik renate schuddend ja knikken en de majoor bevestigde dat ook nog. Na het gesprek moest ik me zelf wel weer even herpakken, één van de datum's haalde ik wel eens door elkaar maar nu realiseerde ik dat dit gedeelte dus ook werkelijk is aangetast ! en ik me dus daarop niet meer blindelings kan vertrouwen.

Afgelopen weken viel me al op dat ik tijdens diverse vragen of gesprekken inhoudelijk dacht het begrepen te hebben of het geheel goed kon volgen. Maar als we er op terugvielen of er kwam dan nog een vraag daarover, dan bleek de werkelijkheid / en niet zoals in mijn belevenis ik er dus toch steeds vaker naast te zitten. Hoop dat de bijbehorende discussie's of mijn gezonde "eigenwijsheid" langzaam zal verdwijnen nu ik het erken.

Vandaag stond op de planning om een bezoek afspraak /datum met het verzorg - verpleeghuis te maken dat hebben we telefonisch gedaan. Deze week of begin volgende week verwachte we een eerste informerend en of oriënterend gesprek te kunnen starten.

Ik snap dat het voor mijn gezin, de familie, en andere belangrijke mensen om mij heen het vaak moeilijk is om mijn wensen te begrijpen, of laat staan te accepteren. Uiteindelijk heb ik geleerd om me daarover niet te hoeven verontschuldigen voor de dingen die ik voel of besluiten die ik nog kan... of nog zou willen nemen op mijn pad. Zij zullen uiteindelijk de "zelfde" - juiste weg volgen, van uit je hart.

 

"het is beter afgewezen te worden om wie je echt bent, dan geaccepteerd worden om wie je niet bent. "

3. jul, 2017
23. jun, 2017

Alzheimer is of draagt eigenlijk een wereldtaal, door dat het zo herkenbaar is.

Waarschijnlijk niet de spreektaal van het land van afkomst of verblijf, maar de impact van de ziekte is wereld wijd gelijk.

één gegeven wat ook wereldwijd gedragen word is:                                                     ondanks alles kan je altijd nog van elkaar houden, en die liefde delen op elke moment en elke dag.

18. jun, 2017

Natuurlijk heeft de impact van deze vaderdag iets meer dan alle andere. Deze afsluiter geschreven op ons memo bord in de hal toen we terug kwam na het uitzwaaien raakt dan toch even extra. Het vertaalt onze kracht en verbondenheid in ons Alzheimer "Team".