Bijzondere Momenten

28. jan, 2018

Altijd vertrouwt, en bijzonder zijn die momenten als je weer even bij ons thuis bent, samen met je kinderen.

Mischien denk je soms wel dat we je verborgen verdriet niet zien,... Maar vergeet het maar. Niks is minder waar, de momenten dat je hart spreekt, of word geraakt met mooie momenten, maar ook de harde andere kant van de alzheimer, word door ons opgemerkt.

Als vader zeg ik vaak tegen je "het komt wel goed meisje " - "maar anders dan je verwacht ". Die levens les heb je afgelopen jaren zelf ook mogen ervaren in je eigen gezin.

We hebben gisteren, even niet echt de tijd gehad, om even samen persoonlijk bij te kletsen. Maar dat halen we binnenkort wel weer even in.

Maar hierbij alsnog even voor jou persoonlijk, een paps en mams momentje.

28. jan, 2018

My Little girl gave me the greatest gift anyone could give another person, she believed in me, thank you sharona, ... To the moon and Back.

17. jan, 2018

de interne stap / besluit naar het verpleeghuis. Vijf dagen in de week, vrijdag avond thuis tot zondag avond, en dan weer terug.

Vele gesprekken zijn voor afgegaan, Moeilijke gesprekken, Emotionele gesprekken, Verdrietige gesprekken, Het maar weer even Uitstellen gesprekken, Het thuis willen proberen vol te houden gesprekken, Niet willen horen, gesprekken, Individuele gesprekken, individuele dochter, en zoon gesprekken, en andere, niet genoemde,...

maar vele, waarde en liefdevolle gesprekken, hebben tot dit resultaat geleid.

Ondertussen zijn we gestart met de voorbereiding van de juiste papieren, wijzigingen en andere nodige benodigheden en stappen die daar bij horen gestart.

Gelukkig met de beste ondersteuning van het verpleeghuis, onze case manager en betrokken familie.

Ik weet dat het voor renate en de kinderen moeilijk is, om het soms te begrijpen dat we deze keus nog samen kunnen of moeten maken. 

"het vele "vergeten" wil eigenlijk zeggen, ... dat we moeten leren accepteren, ... en door moeten gaan, en te kijken naar het mooie wat er nog wel steeds is."

3. jan, 2018

De laatste weken is, en was, het korte-termijn verlies, zichtbaar en duidelijk aanwezig.

Steeds meer en vaker stel ik waarschijnlijk dezelfde vraag, of zie ik de verschrikte reactie, met de bij-behorende impact.

Gelukkig heb ik lang van te voren renate, en soms de kinderen, stap voor stap al voorbereid dat het er aan zat te komen.

Persoonlijk ervaar, en leer ik dat die impact mij ook veranderd. " Want soms heeft je hart, ... gewoon even iets meer tijd nodig ,... om te accepteren wat je al weet."

Dat de alzheimer een deel van je wie je bent " weg-neemt " besef je pas werkelijk... als het er niet meer is. ( "Misschien ook wel beter zo". )

Thuis zeg ik zelf vaak tegen renate en de kinderen, ... "je moet het een plekje geven."

Als ze me zouden vragen waar dat zit, in volle overtuiging en ervaring... in je hart.

30. dec, 2017