Bijzondere Momenten

3. jul, 2018
22. jun, 2018

Nee dat niet, maar de rolstoel zorgt wel voor meer stabiliteit en veiligheid.

Ik zat er al een tijdje tegenaan te hikken, maar mijn mobiliteit werd duidelijk slechter. De wandelstok was al een goed hulpmiddel maar ondanks de steun onstond er toch BIJNA val momenten die ik tot heden nog kon opvangen.

Afgelopen week ontstond er weer zo'n situatie waar uit ik besloten heb om een rolstoel tegaan gebruiken, eerst nog zo veel mogelijk er achter te lopen, en anders zittend en zelfstandig door het verpleeghuis zien voor te bewegen.

Ik was er nog niet helemaal op voorbereid, maar de signalen van de snellere vermoeidheid in de ochtend, en middag waren er wel. Ook tijdens de maaltijden heb ik meer tijd nodig om de stappen en handelingen op de juiste volgorde in goede banen naar binnen zien te krijgen.

Het lijkt allemaal zo gewoon de dagelijkse handelingen, maar de alzheimer verstoort, en vertaalt op deze manier dat er steeds meer uitvallen van het lichaam mij in de steek zal laten. Ik kan er nog op tijd mee anticiperen en eventuele hulpmiddelen inzetten.

één van die handelingen wat me al was opgevallen is het overmatige zweten, normaal had ik aan één handeling van een deodorant genoeg over de gehele dag, nu zit ik soms al aan 2 tot 3 keer op een dag opnieuw verfrissen zeker tussen de middag nog even een washand en een odorex spray

Het brein moet dus steeds actiever werken, die energie vertaalt of vertelt mij op die manier de stand van mijn verloop.

Het word ook steeds ingrijpend voor mij zelf, maar ook voor renate. Die ziet ook op haar manier die "stille" achteruit gang.  En ik zie, en voel haar stille verdriet daar in.

Daarbij heb ik een passend nummer gevonden en hieronder geplaatst, ondanks het zien en voelen van de achteruitgang kan ik nog steeds blijven zeggen, I Love You More than Yesterday.

 

16. jun, 2018

zondag 17 juni, deze vaderdag heeft een iets ander impact als de vorige keren. Toen vond ik het allemaal wel best en of liever hoefde het voor mij niet. Doe maar gewoon dan was ik al tevreden.

Deze vaderdag heeft wel wat meer impact, omdat de progressie en verloop al meer laat zien dan de jaren voorheen. 

Het wonen in het verpleeghuis, laat ook zien dat ik met mijn leeftijd -> 53 toch een uitzondering ben, de meeste zitten ruim in de 80 jarige leeftijd en zelfs twee mede- bewoners met een leeftijd van 94 en 95 jaar krikken het gemildelde leeftijd behoorlijk op.  

Maar goed, ik pas daarin tegen wel in de groep, en kan soms ook wat betekenen met extra hulp en ondersteuning op diverse momenten als het wat onrustig is met diverse bewoners.

Ik zal ook niet meer ontkennen dat de achteruitgang duidelijker en zelfs zichtbaar aanwezig is. Ook die impact op mij zelf raakt me meer, omdat het zo op alle vlakken aanwezig is.

Ik zal dan hierbij dan ook niet achterwege laten te vermelden; dat de momenten die ik ook al een tijdje niet meer zelf op merk of beleef daar ook bij horen.

Verandert dat dan mij als mens, partner, of vader en opa, ... Nee dat niet ! maar wel emotioneler. Omdat het zorgen voor mijn gezin en familie "eigenlijk" niet meer lukt.

Zal het wel blijven proberen, tegen mijn eigen beter beter weten in, natuurlijk !

Dat maakt dan ook eigenlijk de boodschap voor deze Speciale Vaderdag                      want luisteren dat is iets wat ik steeds meer zal of kan doen, en waarschijnlijk op een gegeven moment zonder tegenspraak en advies ! Maar met een smile.

Passend bij deze gedachten het nummer Remember Me,

 

16. jun, 2018