8. sep, 2018

Pap, ik heb je blog gelezen,...

Dat was de reactie van mijn dochter sharona, nadat ik vrijdag middag was thuisgebracht door de regio taxi.

Ik heb het geluk en vanwege de goede zorg van renate, dat ik de weekenden nog thuis mag of kan zijn in dit stadium van mijn verloop en zo kan genieten van de regelmatige bezoeken van onze kinderen, en kleinkinderen als ze komen logeren.

Nu, na bijna twee mooie dagen zijn ze ondertussen weer thuis in amsterdam.

En besefte ik, dat ik niet met sharona op haar vraag had gereargeerd, dus doe ik dat maar op deze manier. Ik zal niet heel persoonlijk, maar wat open en algemeen antwoord geven. Inhoudelijk zal ik dat nog persoonllijk telefonisch met haar de vraag of persoonlijke vragen beantwoorden.

Het schrijven gaat me nog "redelijk" af, maar een klein berichtje kost me wel veel energie en na veel correctie's komt er nog steeds het deel op de blog wat ik in mijn hoofd had.

Het helpt voor mij persoonlijk wel om de dingen te delen. Ik, kan het dan loslaten, en de ander begrijpt dan waarschijnlijk beter mijn visie en mijn beleid in het ziekte beeld.

Ben ik anders dan een ander,... ja waarschijnlijk wel - anders geschapen uit een speciaal soort klei ?

Ik kijk wel vaker in de spiegel, naar mijn gezicht, mijn lijf en mijn leden,... mijn karakter en mijn talent.

Niets aan mij is iets bijzonder, saai of grijs.

Misschien ben ik daarom wel bijzonder,... en soms eigenwijs.

Maar lieve sharona,  je had mijn blog gelezen ... kom maar met je vragen want naar je luisteren,... dat lukt nog wel.  love you, To de moon and back.