15. jul, 2018

Nog even een momentje voor ik weer naar het verpleeghuis ga

Dat is altijd even een moeilijk moment voor renate, maar ook voor mij, omdat die weekenden zo heel belangrijk zijn. We proberen dan ook die twee dagen goed in te delen, en zo min mogelijk tijd verloren te laten gaan, door boodschappen en dergelijke andere verplichte zaken of afspraken.

Voor renate haar vakantie er op, en mag ze morgen ook weer aan het werk beginnen.

Voor mij zelf was, en is het ook weer even om schakelen. Ondanks dat ik tussen door nog enkele extra dagen ben thuis geweest om samen het vakantie gevoel te beleven. Omdat we dat volgend jaar dit waarschijnlijk niet meer op deze manier kunnen doen.

We hebben toch weer mooie momenten, en herrinerringen gemaakt.

Ik heb ook een mooi nummer gevonden passend bij dit moment, het nummer heet vrij vertaald - Wat als ik stil ben, ...

Hierbij in mijn woorden de intentie van dat nummer:

"Soms, lijkt gisteren een miljoen jaar weg. Het is dan moeilijk te verwoorden wat te doen met mijn tijd die ik waarschijnlijk nog heb te gaan.

Daarom leef ik op de dag, en dagen die nog komen. Morgen of vooruit denken is eigenlijk te ver weg. Ik dank god, dat ik op deze manier nog voor mijn gezin en familie en vrienden iets kan en mag betekenen, en bijzondere herrinneringen te bewaren en te maken.

Het is moeilijk om mijn geliefden soms te begrijpen, in taal of herrinneringen. Hoewel ik nog het steeds blijf proberen.

Maar ook familie en vrienden blijf ik uit te dagen om in hun hart te kijken en te begrijpen.

Maar het allermooiste, is dat ik van ze zal houden als de "taal" van mijn hart het niet meer vertaalt."