16. jun, 2018

Vaderdag,

zondag 17 juni, deze vaderdag heeft een iets ander impact als de vorige keren. Toen vond ik het allemaal wel best en of liever hoefde het voor mij niet. Doe maar gewoon dan was ik al tevreden.

Deze vaderdag heeft wel wat meer impact, omdat de progressie en verloop al meer laat zien dan de jaren voorheen. 

Het wonen in het verpleeghuis, laat ook zien dat ik met mijn leeftijd -> 53 toch een uitzondering ben, de meeste zitten ruim in de 80 jarige leeftijd en zelfs twee mede- bewoners met een leeftijd van 94 en 95 jaar krikken het gemildelde leeftijd behoorlijk op.  

Maar goed, ik pas daarin tegen wel in de groep, en kan soms ook wat betekenen met extra hulp en ondersteuning op diverse momenten als het wat onrustig is met diverse bewoners.

Ik zal ook niet meer ontkennen dat de achteruitgang duidelijker en zelfs zichtbaar aanwezig is. Ook die impact op mij zelf raakt me meer, omdat het zo op alle vlakken aanwezig is.

Ik zal dan hierbij dan ook niet achterwege laten te vermelden; dat de momenten die ik ook al een tijdje niet meer zelf op merk of beleef daar ook bij horen.

Verandert dat dan mij als mens, partner, of vader en opa, ... Nee dat niet ! maar wel emotioneler. Omdat het zorgen voor mijn gezin en familie "eigenlijk" niet meer lukt.

Zal het wel blijven proberen, tegen mijn eigen beter beter weten in, natuurlijk !

Dat maakt dan ook eigenlijk de boodschap voor deze Speciale Vaderdag                      want luisteren dat is iets wat ik steeds meer zal of kan doen, en waarschijnlijk op een gegeven moment zonder tegenspraak en advies ! Maar met een smile.

Passend bij deze gedachten het nummer Remember Me,