2. jun, 2018

Veranderingen, en impact, ...

Afgelopen tijd was het best druk met diverse dingen, veranderingen in het ziekte beeld, verhuizing naar een andere kamer, maar ook de emotie die vertelt dat de impact me steeds meer dieper raakt in het hart.

Vreemd genoeg past het ook wel in het verloop zoals ik het beleef.

Vandaag hebben we de andere kamer ingericht, kleiner maar beter, voor de aankomende zorg die intensiefer word. Was best nog wel een klus om het voor ons beiden zo in terichten, dat zowel renate en ik het juiste thuis gevoel voelde.

Extra hulp was er met mijn zwager ed, en joery onze zoon.

Gisteren hadden we Alzheimer Nederland op bezoek gehad, i.v.m. intervieuw opname die al eerder gepland stond. Dat heeft ons, maar ook de filmploeg emotioneel geraakt.

Vrij snel bij de start van het intervieuw kwam de vraag hoe heten je kinderen, toen viel ik stil............ en was het kwijt de namen van mijn zoon en dochter,...

Het enige wat wel kwam na de stilte, waren de tranen .............. !

Ik weet en wist, ... dat het eens een keer zou komen. En ondertussen haalde ik wel eens diverse namen door elkaar, maar de namen van mijn eigen kinderen, ...

Wel nee dat zou mij niet overkomen .... maar ja,... de alzheimer zit natuurlijk in het brein verweven en komt op ongepaste momenten dan hard binnen zonder woorden maar met daden.

Nu een dag later, heb ik het persoonlijk een plek kunnen geven en schrijf het dus ook van me af. Voor mij werkt dat zolang het schrijven nog redelijk lukt. Met of soms, zonder schrijf fouten.

Maar ook met muziek, toeval of niet soms loop ik tegen een muzieknummer aan waarvan ik denk dat past bij dit moment, voor mijzelf, voor renate, de kinderen en familie, maar mischien ook voor andere die dat gevoel van onmacht herkennen.