3. jan, 2018

Het maakt eigenlijk niks uit, maar.... het raakt me wel.

De laatste weken is, en was, het korte-termijn verlies, zichtbaar en duidelijk aanwezig.

Steeds meer en vaker stel ik waarschijnlijk dezelfde vraag, of zie ik de verschrikte reactie, met de bij-behorende impact.

Gelukkig heb ik lang van te voren renate, en soms de kinderen, stap voor stap al voorbereid dat het er aan zat te komen.

Persoonlijk ervaar, en leer ik dat die impact mij ook veranderd. " Want soms heeft je hart, ... gewoon even iets meer tijd nodig ,... om te accepteren wat je al weet."

Dat de alzheimer een deel van je wie je bent " weg-neemt " besef je pas werkelijk... als het er niet meer is. ( "Misschien ook wel beter zo". )

Thuis zeg ik zelf vaak tegen renate en de kinderen, ... "je moet het een plekje geven."

Als ze me zouden vragen waar dat zit, in volle overtuiging en ervaring... in je hart.