10. dec, 2017

Verlies van spraak en taal,

afgelopen weken, viel mij in het verloop op dat ik problemen kreeg met mijn spraak. Eerst was het verkeerd benoemen van sommigen dingen en opdrachten.        

Zelf dacht ik dat de vermoeidheid en de achteruitgang een combinatie zou kunnen zijn.

Maar ik herken van de afgelopen jaren op de vorige dagopvang, de spraak problemen van andere jong dementerende. Ik heb het "geluk" gehad dat eerst de andere lichamelijke klachten zijn begonnen, en met mijn spraak nog veel kon betekenen en vertalen wat de dementie met me doet.

Op zich zou ik zoals altijd het proberen te begrijpen en te accepteren.

"Taal is de inhoud van onze woorden. Bij een taalstoornis weet je naaste wel wat ze wil zeggen, maar kan ze de woorden ervoor niet vinden omdat ze de betekenis ervan kwijt is. Dat gaat dieper dan even niet op een woord kunnen komen dat op het puntje van je tong ligt. Als de betekenis weg is, komt deze niet meer terug. Je naaste zal het juiste woord niet meer vinden. Bij de meest voorkomende variant Primaire niet vloeiende afasie, formuleert je naaste kromme zinnen maar is het taalbegrip nog wel aanwezig (Alzheimer nederland )"

Nu is het even anders, want de taal van mijn hart weet dat het, ... hapert.

Het verandert mijn gevoel niet, mijn liefde, mijn lach... en mijn geloof.                         Maar het vertelt wel de werkelijke stand van mijn verloop.                                  

Als de taal verdwijnt, dan zal ik me wel moeten overgeven aan het luisteren. Daar zullen ze thuis ook aan moeten gaan wennen, geen tegenspraak meer of bemiddelen richting het juiste advies. Maar ook daar komen we uiteindelijk wel weer uit. Naar een manier van communiceren. Toegevoegd een passend nummer.