22. sep, 2017

Weer een week voorbij,

Normaal gesproken weet ik nog goed wat ik heb beleefd of wat ik wou delen over mijn verloop... maar dat word steeds moeilijker.

Vandaag is vaker gisteren, en gisteren is steeds vaker langer geleden.

Het verandert niks aan wie ik ben, maar ik word wel stiller. Luisteren gaat me nog redelijk af, beter dan begrijpen.

We hebben een bijzondere week / dag achter de rug i.v.m. Televisie opname betreft Alzheimer Nederland omtrent het programma vergeten herrineringen. Dat word volgende maand uitgezonden, waar in wij een kleine bijdrage konden leveren omtrent de impact van dementie.

Stap voor stap groeien we als familie in het proces naar acceptatie richting de genomen beslissingen mijn zorg te gaan overdragen aan het verpleeghuis.

Bewondering aan renate hoe ze heeft "geaccepteerd" en geleerd om uiteindelijk toch dat stukje uit handen te willen en kunnen geven.

De impact krijgt een ander gevoel, en de liefde / houden van word sterker. Zoals passend vertaalt in het toegevoegde tekst van Alzheimer Nederland -

" Liefde is geen herinnering... Liefde, is een gevoel... Dat zetelt in je hart."