8. aug, 2017

Onduidelijk... Wie ?... Ik...

Nee toch, althans zo beleefde ik het nog niet. Eigenwijs, ja... soms dat wel. Tot het tegen deel is bewezen. Als tegenprestatie, past dan wel bij mij om het dan het ook toe te geven met een brede glimlach... in combinatie met de uitleg en of oorzaak.

Het verplicht me dus ook te melden dat ik mij vaker moet excuseren dan voorheen, mijn smile - lachspieren zijn in goede vorm.

Ondertussen zou ik een mooi en goed betaald boek kunnen schrijven, over de vele momenten dat ik niet meer goed word begrepen, of andersom. Persoonlijk denk ik dat de tegenpartij dus niet goed luistert, eigenwijs is, en ... zo zijn er nog vele andere onprettige tegen argumentaties over de manier waarop andere denken te moeten communiceren tegen over of met de dementerend persoon in kwestie.

Maar de eerlijkheid gebied mij ook te vermelden, dat ik uit eigen onderzoek heb ontdenkt: dat ik door mijn eigenwijsheid en standvastigheid net zo vaak, of zelfs iets... vaker de zwakke schakel ben die onduidelijk is.

Die conclusie ontdenkt ik tijdens onze zoektocht naar een nieuwe locatie, dagbehandeling in combinatie verpleeghuis, dichter bij huis. Ik had me al goed georienteerd en bij het eerste bezoek viel alles op de juiste plek bij elkaar, dus ik was er meteen klaar mee.

Dat word mij laatste "thuis" zo voelde het direct:  Eerst dagbehandeling - opvang  en meer dagen. Naarmate de achteruitgang vorder of te slecht word dan automatische doorstroming in het verpleeghuis zelf. Dan is alles geregeld en is die zorg helemaal afgedekt. Ik voelde me welkom.

We hoeven ons ook geen zorgen meer maken over de overplaatsing. Want tegen de tijd als ik helemaal "koekoek" bent geworden, is het al moeilijk genoeg om dan nog eens te bedenken of af te vragen hoe zou frans het liefst gewild willen hebben.

Maar goed het sprookje is nog niet voorbij, want er is nog een andere wereld de afhandeling en overschrijvingen van zorg indicaties en wachttijden. Ook de discussie na het bekendmaken van mijn besluit, op de staande locatie dagbehandeling zorgde voor wat onrust. Zoals dat ik zelf niet in staat of competent zou zijn om over die stap nog zelf te kunnen oordelen, heeft bij mij veel Boosheid en onbegrip opgeleverd op de bestaande locatie. langzaam verdwijnt die boosheid.

Achteraf begrijp ik mijn onvermogen en achteruitgang deels in het besluit. Ook het verdriet van renate en mijn kinderen en familie daarin, en de verwerking in deze vervolg stap. Want ik had die al gemaakt en besloten, zij waren nog niet zo ver.

De keuze en procedure hebben we daarna ook bijgesteld in samenwerking met en ondersteuning van het sociaal team uit de gemeente Zeist, Dat is derde schakel voor de juiste balans, en zorgt uiteindelijk door bemmiddeling en advies.

Ik blijf nog steeds wel achter mijn besluit en keuze staan, de manier of timing had anders gekund. waarom ... "besluit dat je het doet - en je hebt het moeilijkste gedaan.." Onduidelijk ... Wie ?... Ik...