1. aug, 2017

Wat je niet weet,

Dinsdag ochtend vroeg, zomaar een dag dat ik onderweg ben naar werk en weer eens te laat ben. Pak me telefoon en regel vervanging. Oké de stress van werk is weg en opgelost, dat heb ik even goed geregeld. 

Moet 20 min wachten op me bus dus neem even tijd om papa zijn blog bij te lezen. Voor mij weer niet het juiste moment want het is een heel andere manier van informatie incasseren. Het verteld eigenlijk niet alles. Zo'n blog duurt tegenwoordig zo'n 4 uur als het niet langer is. Je leest het uit in 1 min. Maar erachter zit zoveel meer informatie. 

Dat kwam even binnen.. in 1 van de berichten die iemand heeft geplaatst staat. "Je komt op mij goed over" ja die fout maak ik dus ook elke keer. Op de blog lijkt alles nog zo helder terwijl als ik bij je/hem ben dag steeds vaker een ander verhaal is.  Bij alles ga je nadenken snap je het  nog? Begrijp je me wel goed?  Soms misschien niet altijd terecht. Maar ik weet zo hoe sterk hij zich houdt. Me kleinste is nu 3 maanden oud. Heb hem toch echt een naam gegeven maar ik weet dat dat niet goed blijft hangen. Het is die kleine geworden. En tuurlijk soms zijn er momenten dat het wel goed gaat. Maar het belangrijkste is dat ze met elkaar knuffelen dan weet juliun (want zo heet hij) ook wie zijn opa is. Geur, warmte en liefde is het belangrijkste. Een naam doet er dan niet perse toe. 

De heldere momenten zakken steeds vaker weg. Me moeder blijft super sterk maar heeft ook de momenten dat de grond onder haar voeten weg zakt. Logisch het hele proces gaat je niet in de koude kleren zitten. Er worden veel grappen gemaakt om het weg te lachen terwijl je weet wat er aan zit te komen. We blijven sterk. 

Ondertussen wat tranen laten vloeien wat totaal niet de bedoeling is. Ben blij dat Frans nog wat voor anderen kan betekenen maar voor familie en mensen die erg dichtbij staan is de ervaring echt anders. Probeer me dochter al uit te leggen dat opa dingen gaat vergeten voor haar is het opa is ziek opa vergeet dingen. Soms maakt ze in eens kenbaar als ik bijv met iemand over mijn vader praat. Zegt djez-lin ik vind het niet leuk dat opa ziek is mama. En word dan even verdrietig. Ondanks dat is ze super graag bij me ouders en maken ze nog fijne dingen mee.

Maar lief dat er zoveel word meegelezen en gevoelt. Dat waarderen we erg.