7. jul, 2017

Een uitje..

Zoals te lezen was was Frans maandag jarig.  En had ik samen met me tante een uitje "georganiseerd" als verrassing.  Wat geef je iemand nog die dingen gaat vergeten en misschien geen waarde hecht aan spullen.  Precies wij zijn naar een plek gegaan waar Frans vroeger veel kwam met zijn ouders broers en zus.  Zelf was ik ook nog nooit in avifauna geweest.  Maar wat een leuk en prettig park is dat, echt voor jong en oud.  

Je moet natuurlijk wel veel lopen dus we hadden al gekeken of ze rolstoelen te leen hadden voor als Frans moe zou worden of niet meer goed zou kunnen lopen. Tuurlijk had ik niet verwacht dat Frans het na 20 minuten al op zou geven want het tempo waar we op liepen was aardig te doen.  Maar toch hoopte ik ergens dat hij wel zou gaan zitten.  Waarom zou je denken omdat ik weet hoe koppig hij is maar ook omdat ik merkte dat hij moe werd.  Thuis heeft Frans een elektrische rolstoel en daar maakt hij regelmatig gebruik van.  Dat is fijn want dan is hij na een afstand niet zo vermoeid. 

Na de vogelshow waar we veel plezier aan beleefden liep Frans naar de uitgang.  Niet doorhebben dat de rest achter bleef of hem volgde.  Bij het vertellen dat we graag nog iets wilden eten in het park zag ik zijn vermoeidheid en struikelde hij over wat woordjes.  En nee nog gaf hij niet toe om in d rol stoel te gaan zitten.  Koppige vent! 

Op de terugweg zat Frans bij mijn gezin in de auto en heb ik nog wat liedjes gedraaid waar we vroeger naar luisterden als we in de auto zaten.  Even meezingen wat ik volgens Frans beter niet kon doen haha.  Maar alle gekheid op een stokje, ik vond het erg fijn dat we me ouders even uit hun dagelijkse sleur hebben kunnen trekken en ze te zien genieten.  Prachtig, en ik? Ik ben blij met de mooie foto's! Blijvende herinneringen.  ♡