4. apr, 2017

? ? ? ? ,

Vandaag, maar ook afgelopen weken word mijn alzheimer visueel zichtbaar. Voor mij zelf, maar ook voor andere om mij heen.

Vandaag een nieuw belevenis. Ik was de hond aan het uitlaten, na het wachten van de "groote boodschap" wou ik de weg vervolgen maar ik was aan het stuntelen met mijn rechterbeen omdat ik even niet meer wist hoe ik moest lopen. 

Stond even stil, dacht na.... oké been omhoog, omlaag, dat ging goed maar dat was ook alles. Na enkele seconden bij de volgende poging kreeg ik wel weer de beweging naar voren en voelde ook de gemaakte stap, waarop het linker been vervolgde. Ik liep wel weer aardig verder maar synchroom liep het niet. Pas het laatste stukje in de hal van onze wooncomplex had ik weer de normale wandelbeweging te pakken.

De laatste weken, herhalen en vallen zichtbare dingen thuis ook steeds meer op. Het schrijven word steeds moeilijker, er vallen gaten in het begrijpend lezen wat soms discussie opleverde zoals het doen van betalingen. Het accepteren omdat los te laten voelt ook goed.

Ondertussen is het herkenbare zoeken in alle keuken kastjes of in de berging naar iets wat me net gevraagd is een actieve dagelijkse sport en bewegings activiteit. Soms kom ik met iets wat er op lijkt, en word met een glimlach goed gekeurd. 

De realiteit of concreet de intentie van deze blog is en blijft zoals de titel aangeeft:  ?

Het vraagteken past ook zo mooi in onze taal, verbaal maar ook uiterlijk vertelt het iets zonder woorden.

Het volgende item hieronder toegevoegd past mooi om als afsluiter te gebruiken van deze moment opname.