31. mrt, 2017

Verdomme,

wat een "klote" ziekte.

De laatste weken hoor ik dat nog wel eens vallen thuis.                                                     Oorzaak is meestal dat erweer iets "mis" gaat of wederom - alweer de zelfde vraag stel.

Eigenlijk wel goed die reactie, houd mij ook weer scherp.

We leren uiteindelijk ook daarmee om te gaan... want de tranen lopen soms van zelf, dat hou je soms niet meer tegen. Het zijn andere tranen. Voorheen keek wij even weg, slik je evenen of probeer het gesprek snel te veranderen. Maar ook dat lukt niet meer.

Zodra ik weer de reactie hoor "klote ziekte"...

Moet ik even schakelen en dan knuffelen we elkaar even,                                                  We hebben het geleerd het te bespreken.

Die boosheid kost zo veel energie, .... we proberen om dat maar te vergeten.

"wie boos is op een ander of een voorval, is eigenlijk verdrietig op zich zelf."