21. mrt, 2017

De realiteit is vaak anders,

Alzheimer-Dementie daarover is nog steeds veel te lezen en te leren...

Over nieuwe ontwikkelingen, toekomst plannen en oplossingen is er elke week wel iets nieuws te lezen. Dat geeft ook weer inspiratie en hoop, om je weer ergens aan vast te kunnen houden vooreen betere toekomst perspectief. Dat er een oplossing of een verlengend middel zal komen dat is een feit.

Persoonlijk weet of geloof ik dat die kans voor mij minimaal zal zijn. Omdat mijn eerste kennismaking met meneer alzheimer ongeveer rond het laatste kwartaal van 2012 begon, en we nu maart 2017 ondertussen vijf jaar verder zijn.

Het begin en of verloop verliep eerst traag en onduidelijk. Maar nu is de alzheimer dagelijks aanwezig en zichtbaar actief. Elke week vertaalt en vertelt de dementie zelf wat verdwijnt, misgaat of opeens weer even aanwezig is.

Die signalen zien anderen natuurlijk ook. Waar onder renate, mijn kinderen, de familie, en ook vele andere dierbare betrokken mensen om ons heen.

Er bestaat eigenlijk geen draaiboek om daar persoonlijk mee om te kunnen gaan, want sommigen levenslessen ontstaan vanuit de praktijk.

Ik lees dan ook zo vaak uit vele verhalen: Had ik, of kon ik nog maar even ....

Nu ik stees meer de grip en overzicht over me zelf kwijt raak, zeggen veel woorden niet veel meer. De betekenis ervan valt weg. Ik denk vaak dat ik de ander begrijp, maar achteraf blijkt het vaak toch even anders te zijn.

Maar zoals aan het eind van een "sprookje" ontstaat er ook iets bijzonders, mijn emotie, lach en of een traan zal altijd blijven bestaan.

Het onstaan van deze blog onstond doordat ik tegen een korte framgment aanliep van Richard weber, er zijn maar 36 seconden nodig om te laten zien wat Alzheimerkan doen.