31. jan, 2017

Even geduld alstublieft,

Deze uitspraak zal voor iedereen heel herkenbaar zijn. 

In het verleden heb ik diverse keren geprobeerd een gevoel of probleem te vertellen of uit te leggen. Uiteindelijk heeft de praktijk mij geleerd, dat er voor veel mensen “geduld, geen schone zaak is”.

Tijdens mijn dementieverloop heb ik zowel thuis als op de dagbehandeling diverse gesprekken, en voorbeelden besproken. En geprobeerd te luisteren hoe de ander of anderen het beleven.

De herkenning is er wel, maar door de verschillende vormen van dementie zijn de belevenissen en ervaringen wel anders. En dat heeft weer invloed op de individuele acceptatie. 

De opmerking en of belevenis: “als ik er maar niet over praat, dan is het er niet” word nog steeds stellig en overtuigend als argument geopperd en of gemopperd!

De woorden alzheimer of dementie worden vermeden en vertaalt in -> ”deze ziekte.” Ondertussen heb ik daar mee leren omgaan, maar het zet me wel aan denken waarom iemand daar zoveel moeite mee heeft.

Maar weer even terug komend het onderwerp: Even geduld alstublieft… Ik kan er heel uitgebreid over schrijven en waarschijnlijk met zo veel woorden, dat de intentie of wat ik wilde vertellen alsnog niet begrepen zal zijn. 

Het hieronder toegevoegde Duitse Alzheimer spot laat heel goed mijn belevenis zien als ik in een drukke of onbekende ruimte begeeft.

Het overkomt me ook in een gewoon gesprek, bij het aankleden, televisie kijken, eigenlijk in alle dagelijkse handelingen… 

fijn dat U voortaan, even geduld voor me neemt