10. jan, 2017

Nieuwe jaar, nieuwe kansen !

10 dagen verder, langzaam zijn de feestdagen en voor sommigen de vrije dagen voorbij. De dagelijkse bezigheden en routine werkzaamheden ook weer opgestart.

Ook op de dagbehandeling komt er weer routine in het programma. Ondertussen wonen we nu ook een goed jaar in de andere woning. En zijn de aanpassingen als schilderwerk en andere meubels uiteindelijk ook zo goed als klaar.

Gelukkig maar, want ondanks mijn technische achtergrond en opleiding heeft ook daar, de alzheimer flink zijn sporen achtergelaten. En heb ik geleerd door vallen en opstaan het te accepteren. Samenwerken is dan de beste optie.

Of anders morgen weer proberen als het vandaag niet lukt…                                       ehhh, ik zie het me zelf nu schrijven maar thuis zullen ze denken ja, ja….

Maar de realiteit heeft me laten zien en voelen, dat ik harder achteruitgaat ben gegaan dan ik wilde toegeven.

Het lichamelijke verlies, kan ik door goed de oorzaak te bespreken met de specialisten beter een plek geven. En het zo ook te accepteren.

Bij het geheugen of breinverlies ligt dat heel anders.

Mijn identiteit, mijn verstand, mijn emoties, mijn gevoel, de dagelijkse confrontaties en bevestigingen dat verlies te accepteren… is veel moeilijker.

Nu merk ik “sommigen” dingen nog zelf op denk ik, maar de werkelijkheid is anders. Ik kan mijn ogen er voor sluiten, maar zo zit ik gelukkig niet in elkaar.

Een mooi voorbeeld om deze momentopname mee af te sluiten is met een afbeelding .  Als je je ogen over de afbeelding laat gaan, zie je sommige witte stipjes even zwart worden,of andersom. Soms is er die traan (zwart), maar altijd, wint toch weer die lach (wit).