25. okt, 2016

Omgekeerd,

Ik zit nu bijna 2 jaar op de dagopvang. In het begin moest ik wennen aan vragen die andere stelde waar ik al eerder of vaker antwoord op had gegeven.

Vragen over het dagprogramma, wat er werd gegeten, hoe laat het was…… of we nog gingen wandelen, wie heeft de leiding vandaag in de groep, word er gesport, met welke taxi chauffeur ben je opgehaald of rij je mee naar huis….

Afgelopen maandag ontdekte ik dat ik nu ook in die fase ben beland.

Mevrouw A, zit ondertussen al drie weken bij ons in de groep en ook op de zelfde dagen dat ik er ben. Ik groette haar “hee, leuk dat je ook op maandag komt”.  Ik ging zitten schonk een kopje koffie in, en stelde haar voor aan een ander die ook net was binnen gekomen.

Maar ik werd onderbroken, hij zei dat hij daar ook bij was. Mevrouw A reageerde het zelfde… ehh is dat zo?  was mijn reactie... Ach ja, dan zit ik dus toch in de juiste groep….. volgde ik met een lach.

Maar moest me daarna wel zelf even herpakken. Stilletjes probeerde ik alles weer helder te krijgen. Dat lukte moeilijk ,maar in mijn hart wist ik dat deze fase er aan zat te komen.

En dan, als ik mijn ogen sluit en mijn ware zelf van binnen voel, dan luister ik naar de taal van mijn hart. -> zoals het lied hieronder toegevoegd.