17. jul, 2016

Bijzonder samenwerking.

Een kleine belevenis om te delen.

Dat de verhouding in taken en verantwoordingen in onze relatie zijn veranderd is duidelijk.

Terugkijkend loopt dat ook heel mooi geweven in het verloop van het ziektebeeld.

Je leert er mee omgaan en te handelen. Er zijn boeken geschreven over wat je kunt verwachten, maar de lessen leer je van uit de praktijk. Één voorbeeld wil ik delen het voorval was afgelopen week als ik het goed onthouden heb.

We waren op stap een dagje uit, welke plaats weet ik niet meer maar het was een mooie zonnige dag. Het was niet heel druk maar omdat het onbekend is moet ik extra alert zijn waar ik heen loop of oversteek. Op een gegeven moment voelde ik een arm die mij beetpakte en zij kom maar en mij door de drukte heen loodste naar de overkant. Toen ik weer stil stond vroeg renate gaat het ? Ja hoor, was mijn natuurlijke reactie. Toen pas besefte ik dat zij ingreep in die situatie die ik even niet overzag.

Het heeft me de afgelopen dagen nog even bezig gehouden. Soms gaan dingen of situaties eigenlijk vanzelf. Ga maar eens een hele dag op de bank liggen als je dat lukt.

Dan zul je zien dat alles doorgaat. Ons enige probleem ontstaat als het niet gaat zoals we willen. Uiteindelijk  heeft deze situatie ons laten zien dat we goed integreren in het leren handelen en omgaan met de alzheimer problematiek.  We zijn een goed team samen. Voor jou dan nog een kleine gedachte, x x x

In je hoofd kun je alles. Fietsen naar de maan, boven op de wolken staan. Strelen met je handen los, lopen door een donker bos. Vechten als een tijger, dansen met een elf. Afscheid nemen zonder tranen, alles gaat uit eindelijk vanzelf.