1. mei, 2016

Even weer een update,

Afgelopen week waren we in Amsterdam bij het VUmc –Alzheimer centrum voor een halfjaar controle. Mijn zwager was deze keer mee, zo heeft hij nu ook een visueel beeld gekregen als wij er over spreken. Hij is altijd een beetje op de achtergrond aanwezig, maar zeer zeker betrokken en als we hem nodig hebben, staat hij klaar. Eigenlijk is hij meer een broer dan een zwager, een B.Z.  “Bijzondere Zwager.”

De bezoeken worden anders, confronterende en intenser. De laatste lichamelijke veranderingen en geestelijke achteruitgang zijn weer goed in kaart gebracht. Daardoor weten we weer waar we staan in het proces. En zijn we weer even met de neus op de feiten gedrukt.

Soms lachen we de realiteit weg. Maar deze keer waren het echte tranen, tranen van onmacht.

Ik heb een gehoortest laten doen, deze viel bij de gehoorspecialist goed uit. Ik gaf aan dat ik vaak informatie of gespreken mis of niet goed kan volgen, of zit het dan toch tussen de oren? Antwoord van de neuroloog daarop was: Mijn gehoor is dan wel goed maar het brein verwerkt het niet zo snel meer, waardoor ik dus stukken informatie mis. Nu begrijp ik het en neem ik het dan maar zoals het is.

Ondertussen heb ik ook een aanpassing in de badkamer gemaakt een krijtbord met daarop de stappen van het was ritueel. Ik begon vaker stappen te vergeten waaronder de odorex of tanden poetsen.  Zo hoop ik nog wat langer zelfstandig het badkamer ritueel te kunnen uitvoeren.

Bij de apotheek hebben we akkoord gekregen voor meer incontinentie materiaal  per maand zodat ik 1 keer extra kan verschonen op een dag. Wist u trouwens dat 15% mannen met incontinentie problemen zijn, tegen over 85%  vrouwen. En dat er bij de meeste mannen toiletten geen prullenbakken staan voor je gebruikte incontinentie materiaal.

Soms bewaar je het beste voor het laatst, deze keer niet. Als laatste nog even iets over mijn geheugen, de confrontaties van het echte verlies.

“Mijn tranen zijn verborgen, achter een muur van vrolijkheid. – Ze zijn alleen maar zichtbaar, voor wie heel goed kijkt. – Mijn tranen zitten in mijn hart, ik kan ze op dat moment niet drogen. – Voor wie niet kijkt, zijn ze verstopt, die kijkt niet in mijn ogen. – Die tranen zijn van mij alleen, ik wil ze niet steeds delen. – Begrijpen kun je ze nooit, al zijn er zo velen. – Mijn tranen zijn er voor wie ze ziet, zonder dat ze stromen. – Voor wie de pijn kent in mijn hart, de pijn van verloren dromen…”