29. mrt, 2016

Weer even rust.

Weer even een rust in alle veranderingen.

De paasdagen en de voorbereiding heeft toch gevraagd om aanpassingen. Het mooie is dat ik veel geduld heb.

Ondanks dat de lichamelijk en geestelijk gesteldheid niet meer zo snel gaat, en er voor zorgt dat diverse dingen snel langs me heen gaan en vergeet.

 

Klinkt misschien raar, maar onbewust geeft die acceptatie me toch ook rust.

Wel is het goed om weer even de dagelijkse grip terug te krijgen. Als eerste het gevoel van de juiste dag, en tijd gevoel. Dan de vaste activiteiten en lopende afspraken in mijn hoofd weer in de juiste volgorde te plaatsen.

Zoals vandaag nog even een brief maken voor meneer S. morgen is hij voor het laatst op de dagopvang hij is afgelopen week 70  geworden. Dan val je buiten de leeftijdgrens  van jong dementie, gelukkig heb ik begrepen dat hij een andere plek heeft gevonden. Een bijzondere man we hadden een klik samen. Toch bijna 20 jaar verschil , hij 2 koppen groter en forser als ik. Jammer genoeg zag en zie ik ook hem ook achteruit gaan. Dat gaat me aan het hart en heb daar ook verdriet van. Ik denk dat hij donders ook goed besef dat het niet anders is en kan, en het maar accepteert.

Afgelopen week hebben we ook nog familie overleg gehad op de dagopvang, bijzondere verrassing was dat deze keer mijn jongste broer er bij was. Het grootste deel word eerst  met mijn vrouw en schoonzus doorgenomen en later word ik ook nog met mij een deel doorgenomen een goede formule. Uiteindelijk is er besloten dat ik in de zelfde groep blijf zitten. Verschil tussen de andere groep is nog te groot om daar mee te gaan draaien. Lichamelijk moet ik me wel meer aanpassen en rust nemen. Maar voor het brein moet er uitdaging zijn en blijven om die prikkels actief te houden. Ik kan me daar wel in vinden.

Ik merk wel dat er een soort ”rust” in het verloop ontstaat. We hebben goed zicht in de type Dementie en de bijbehorende vorm. Ook de daarbij behorende achteruitgang loopt grotendeels mee in de verwachting. Soms even een extra piek, maar ook soms even een rustige piek.

Één fase is op dit moment heel actief, de automatische piloot geeft het vaker op!

“De automatische piloot - systemen die de stuurtaak van de mens vereenvoudigen, door logische stuurhandelingen te vertalen naar complexe stuuracties , worden tot de automatische piloten gerekend.”

Daarom eindig ik elke dag maar met een positieve gedachte, ongeacht hoe die ook was. Opgeven ? ik dacht het niet.