17. feb, 2016

Korte en lange termijn geheugen.

Ik vind en blijf het maar moeilijk vinden om daar de weg in te vinden. En dan voornamelijk in welke fase. Het internet is voor mij toch de beste optie om informatie te blijven zoeken op vele vragen.

Informatie over dementie die gedateerd is op actuele datum, probeer ik goed bij te houden. Want bij vele professionele dementie websites organisaties word vergeten hun algemene informatie aan te passen. Terwijl er toch van alles verandert in zorg, behandelingen, en voorlichting.

Vele hulp en zorginstanties hebben op hun start pagina al 3 jaar lang (enkele zelfs nog ouder ) de zelfde algemene informatie staan.

Op het forum van alzheimer Nederland of hun nieuwe website Dementie.nl komen continu vragen of verhalen over onduidelijk of verkeerde informatie van dat soort websites.

Dementie informatie is continu in ontwikkeling en vernieuwend, algemeen als professioneel.

Ik probeer bij te houden en te begrijpen wat mijn actuele “geheugen” doet. Maar nog belangrijker functioneert het nog optimaal, zoals ik het beleef in de praktijk. (voor de duidelijkheid, hieronder nog even de 2 type en verschillen uitgelegd.)

Het korte-termijn geheugen: Is van groot belang voor het dagelijks leven bijvoorbeeld "heb ik het gas uitgedraaid?", "heb ik de deur op slot gedaan?", "heb ik mijn medicijnen al ingenomen?", "waar is mijn portemonnee?" of "heb ik de kinderen al gebeld?" Vast staat dat dit korte-termijn geheugen bijzonder gevoelig is voor invloeden bijvoorbeeld als vermoeidheid,

Lange-termijn geheugen:
Voor leren is het lange-termijn geheugen nodig. De dingen die wij geleerd hebben, worden in ons "archief" opgeslagen tot wij ze weer tot ons bewustzijn laten doordringen (= herinneren). Dat leren is een zeer ingewikkeld proces. Het lange-termijn geheugen is bijzonder belangrijk voor het vastleggen van ervaringen die nodig zijn om in leven te blijven: spreken, zindelijkheid, lopen, kleden, eten koken, schrijven, beroepsvaardigheden,enzovoort.

Mijn-actuele belevenis: Mijn korte termijn zoals hierboven is omschreven, is dus behoorlijk aangetast een goede 70% procent schat ik in.

Mijn lange termijn zoals hierboven is omschreven schat ik duidelijk 50% tot 60% procent wat is aangetast.

Maar als ik in gesprek ben met sommigen zorgprofessionals, om proberen te achterhalen wat of hoe zij het dan zien ? Dan komt er altijd een ja maar, een korte stilte, en dan een “onduidelijk toch wel professionele nietszeggende wij weten het eigenlijk ook niet” antwoord.  

Dan denk ik ach, op Korte of Lange termijn zal er waarschijnlijk toch een keer een antwoord komen.