29. jan, 2016

Kleine jongen.

klein is hij niet meer onze zoon, bijzonder dat wel. Ik schrijf eigenlijk niet over hem dat wil hij niet, maar deze keer toch maar even wel.

We lopen vaak samen aan het eind van de dag even de laatste ronde met de hond. Dat doen we al heel lang, soms een dagje niet. Maar als ik even zo snel heb opgeteld op jaar basis toch een goede 300 keer. Het gaat vaak over van alles en soms over helemaal niks.

Maar over Dementie, behandelingen en medicijnen verschillen we nog behoorlijk van mening. En dat lijd soms tot heftige discussies, maar wel met de zelfde intentie.

Ondertussen hebben we daar in onze weg gevonden. Nog lang niet wat jij wil, maar het belangrijkste is dat we daarin naar elkaar toe zijn gegroeid en elkaars mening respecteren.

Je zus schrijft op de blog wat het met maar haar doet. Als ze thuis is, wisselen jullie soms samen ook van gedachten. Mooi om te zien, want er over praten geeft ook ruimte en respect voor elkaars meningen.

Natuurlijk zie ik ook wat het met jou doet, daarom wil ik je nog wat mee geven:

Eerst dag ik aan het lied van Andre Hazes – kleine jongen, maar klein dat ben je niet meer.

Het volgende wil ik je meegeven, lied van Claudia de Breij – “Jouw liedje.”  Je zit nu op de bank naar de tv te kijken, maar Ik ben even kwijt hoe oud je bent en denk zal ik het  aan je vragen ? maar doe het niet. (het is de alzheimer, jongen)

luister maar naar de tekst, dan weet je dat ik trots op je bent, (natuurlijk op jullie allebei.) en eindig ik maar wat jij dan altijd zegt: Hou van je ouwe.