26. jan, 2016

Even weer een update,

In het leger des heils zingen we wel eens een lied met de tekst “tal van dingen zullen wij hier nooit verstaan, raadselen zijn er vaak en velerlei” en zo beleef ik dat ook.

De maand januari is bijna voorbij, voor mij persoonlijk even weer de stand bijhouden van waar sta ik in het proces en het verloop bijwerken.

Met de huisarts in gesprek geweest i.v.m. reanimatie verklaring en het bijhouden daar van. Daarbij dan ook het vastleggen van gespreken wensen en bevestigen omtrent het omgaan als de laatste fase in het beeld komt.

Deel van mijn incontinentie heeft te maken door een blaasontsteking, en er staat nu ook een deel op kweek. In ieder geval hebben we alles op orde en de ongelukjes en toiletbezoeken zal in snelheid op korte termijn halveren.

Het wandelen op de dagopvang heb ik de groep snel wandelaars vaarwel gezegd, en loop ondertussen met veel plezier met de minder snelle groep mee.

Ik heb mijn rustmomenten weer aangepast ondertussen naar 3 kwartier per keer en dat werkt positief.

De gemeente is weer langs geweest, voor update en onderhoud begeleiding en thuiszorg. Bijzonder hoe professioneel dat word uitgevoerd en begeleid.

Nog meer progressie en visueel beeld word zichtbaar omtrent het korte termijn geheugen. Op de dagopvang komen we door gesprekken met de leiding dichter bij “welke vorm van dementie het meest bij mij verloop past”. Aan de diagnose verandert  niks, maar de begeleiding en aanpassingen wel. Tot zo ver, algemeen update.  

Dan nog een klein stukje, een stukje hoe mijn brein en ik op dit moment hard moeten samenwerken om bij te blijven, en probeer om me zelf te blijven.

Ik word wakker en kan nog even blijven liggen voor dat mijn dag begint, maar welke dag ? kijk naar de kalender, kijk naar de klok, controleer ook nog even deze gegevens op mijn mobiel visueel klopt het….. maar begrijpbaar niet. Even na denken wat heb ik gisteren gedaan, gisteren?  Ehh, o ja. Maar wacht even dus het is vandaag maandag, …. Kijk nog eens op mijn mobiel nee het is dinsdag, klopt. Maar de twijfel blijft, even nadenken wat heb ik gisteren gedaan …… enkele minuten later heb ik alles weer op een rij en klopt en de dag begint nu echt.

Op staan wassen en aankleden, ehh o ja wat eerst, tanden poetsen maar pak mijn scheerschuim en begin met scheren…… afijn renate controleert aan het eind nog even alle stappen coorect zijn uitgevoerd en corrigeert als dat nodig is.

Ik ga wel even stofzuigen, en breng de afval naar de container zeg ik ….. even later zit ik achter de pc mijn mail te controleren. Renate komt binnen ik zie haar kijken..... enik reageer Ehhh ja ik ga zo stofzuigen zeg ik….. ik pak mijn jas en laat de hond uit !

En zo kan ik nog wel even doorgaan, zo verloopt mijn dag doorgaans. Ik prijs me toch gelukkig dat ik het nog kan volgen op deze manier. Maar het verdient toch ook nog even te vermelden en soms zeg ik het wel te weinig, respect voor renate, de kinderen, familie en betrokken mensen hoe zij er mee omgaan.

“Ik schreef het naar je, had het meteen gezegd de eerste keer, ik had het bij me op een briefje, ik schreef het op de rand van een krant, op een kalender aan je muur, en soms als je verdrietig bent beantwoord je met:  “ik ook van jou” x”