23. jan, 2016

Een donder of een wonder,

Onze kleindochter is deze week 2 geworden, vandaag gaan we na Lelystad daar word de verjaardag gehouden. Dat kleine wonder / dondertje begint dan ook een echt mensje te worden.

Één van de redenen om te proberen zwanger te worden had ook te maken met de dementie. Die keuze hebben ze zelf gemaakt . Het was ook een stap / bevestiging verder in hun geluk samen.

De keuze zie ik als persoonlijke groei in hun relatie, maar ook mooi om daarin een stille vennoot te kunnen zijn.

 

En af en toe een richtingsaanwijzing te mogen en kunnen geven,

“Druk druk dat zijn we allemaal, ieder met zijn eigen verhaal. - Soms vergeet ik jullie zelfs te missen, me in de data vergissen. - Maar als je dan weer voor me staat, Zie ik meteen hoe het met je gaat. - Dan lijkt het alsof ik je gisteren nog zag, we kletsen 1 jaar bij in één dag. We genieten en spreken af, dat het nooit meer zo lang duren mag. - Maar ach al duurt het dan toch weer even, onze vriendschap en familieband is voor en om te leven.”