9. jan, 2016

Even weer rust,

Afgelopen donderdag werden we onverwacht gevraagd om aan een nieuwsitem dementie mee te doen. De vraag kwam van televisie programma maker 1 vandaag, omtrent het volgende onderwerp:

Betreft verandering / handreiking in de regel en wetgeving dementie en euthanasie.

Het is een schrijven van 16 pagina’s.  De artsen hebben een eigen persoonlijke bijlage. De kranten schreven er ook al over, dus ik had me nog even snel ingelezen voor dat ze zouden komen filmen.

In de uitzending sprak ook huisarts Bert Keijzer. Het leek of deze arts tegen ‘ondraaglijk of uitzichtloos lijden’ was. Maar dat bleek uiteindelijk niet zo te zijn.

Ik heb later na de uitzending op mijn gemak nog eens kritisch de uitzending bekeken. Op de website van eenvandaag.nl staat op dit item ook een persoonlijk interview met dhr. keizer van 17 minuten. dhr. Bert Keizer is nu werkzaam bij het levenseindekliniek. Een aanrader om zijn verhaal te beluisteren een man van uit de praktijk, met de hart op de juiste plaats.

Hierbij de link: http://gezondheid.eenvandaag.nl/index.php/tv-items/64295/euthanasie_ook_mogelijk_bij_vergevorderde_dementie_

Dat het onderwerp leeft was duidelijk te merken na de uitzending op internet ,facebook en twitter. Daarbij opgeteld de reacties van de afgelopen dagen, enorm vele persoonlijke en emotionele verhalen, over de herkenning, het persoonlijke verdriet. De rode draad in al die verhalen was steeds de onmacht en het niks kunnen doen aan het leiden van het laatste stadium.

Ik kan hierover nog veel meer schrijven, en of we er daar ook ooit werkelijk uit zullen komen in de juiste wetgeving ? ik zelf geloof in het volgende:  “komt tijd - komt raad”  

Als afsluiter op dit avontuur iets wat veel belangrijker is:

“Van iemand houden is makkelijk,  iemand moeten missen is moeilijk, maar die iemand vergeten is onmogelijk !”   

en morgen.... morgen, een fijne zondag toegewenst.