7. jan, 2016

De juiste sleutel zien te vinden.

 

Eindelijk weer structuur, afgelopen weken was het druk, druk, en druk zijn met van alles. Nu 7 dagen later, in het nieuwe jaar komen we weer in ons vaste dagritme en activiteiten.

Ook thuis zijn alle kerst versieringen weer achter slot en grendel. Het is weer even mooi geweest.

 

Op de dagopvang is de verbouwing gerealiseerd, en diverse verschuivingen en herindeling van groepen hebben plaatsgevonden. Gisteren had ik uiteindelijk het gesprek met de interne psycholoog van de dagopvang. Het voor gesprek een tijdje geleden met iemand van de leiding, had me niet met rust gelaten. Mijn standpunt blijft het zelfde, maar de benadering en starheid moet ik aanpassen om zo tot een goede compromi uit te komen.

Één ding kunnen ze niet veranderen, ik ben wie ik ben. Zo sta, of ben ik op de wereld gezet. Dat is mijn levens structuur mijn “ik”.

De alzheimer doet zijn werk, de wetenschap / arts stelt dat vast. De verpleging maakt een plan en voert dat uit. En Ik, ik pas mijn aan en probeer het beste er uit te halen.

Uiteindelijk is voor mij het alle belangrijkste te achterhalen waarom ik het gevoel heb gekregen, dat ze mijn “ik” willen veranderen.

Uiteindelijk zullen we toch tot een compromis komen.