3. jan, 2016

That’s what friends are fore.

Vanmiddag hadden we met ons gezin en enkele familieleden een gezamenlijke “Nieuwjaars aftrap / high Thea”. Iedereen had wat lekkers gemaakt, en dat hebben we onder een goed gesprek van kunnen genieten.

Afgelopen vrijdag hebben we bij mijn zwager en schoonzus mogen genieten van een uitgebreid gourmet. En afgelopen woensdag bij een andere schoonzus een warme maaltijd gegeten.

Natuurlijk ! zat er ook een ander insteek achter. Aankomend jaar zal de achteruitgang en verloop veel sneller gaan. Maar ook meer confronteer en zichtbaarder worden. We hebben daar vandaag eigenlijk zo min mogelijk over gesproken. Wel is duidelijk dat we op elkaar kunnen rekenen, in weinig woorden maar met een veel grotere betekenis.

Het lijkt allemaal zo normaal, maar in de praktijk is dat vaak anders.

Ik zie natuurlijk de onmacht en verdriet, en misschien is het ook wel goed dat we niet overal in het leven direct een antwoord krijgen. Want dat zou het leven waarschijnlijk nog ingewikkelder maken.

Belangrijker is dat we er voor elkaar zijn, luisteren, lachen, en ook soms huilen. Mooi is het ook dat we de dingen kunnen delen met respect voor elkaars verschillende meningen.

Toon Hermans schreef eens het volgende: “Ga nooit heen zonder te groeten, ga nooit heen zonder een zoen. Wie het noodlot zal ontmoeten, kan het morgen niet meer doen. Ga nooit heen zonder te praten, dat doet soms een hart zo’n pijn. Wat je ’s morgens hebt verlaten, kan er ’s avonds niet meer zijn.”

Dus hierbij lieve familie, en vrienden,toegevoegd het lied “that’s what friends are fore.”