8. dec, 2015

Omgekeerde wereld,

Wij zijn van huis uit opgevoed met delen, in de zin van denk ook eens aan een ander.

Dat heeft ons gevormd in de weg na volwassenheid, en ook dat we moeten denken aan de medemens.

Als u de blog behoudt dan weet u dat wij kerken bij het leger des heils, en dat past bij ons. De kinderen hebben hun eigen weg gekozen, de normen en waarden en een stukje geloofs overtuiging hebben wij mogen meegeven in de weg naar zelfstandig en volwassenheid.

Het leger des heils heeft jaren lang een tekst op reclame materiaal zoals deze, “wij geloven, maar niet in – ikke, ikke, en de rest kan stikke” Dat is mij altijd bij gebleven. Door de loop van de jaren rond deze tijd tegen de kerst ontvingen wij van onze werkgevers een kerstpakket of iets extra’s soms in geld soms in iets ….

Op een gegeven moment zijn wij de gegeven kerst pakketen gaan weggeven aan mensen waarvan wij dachten die kunnen dat nu wel beter gebruiken. En eerlijk, soms zat er wel eens een pakket tussen dat we dachten, zullen we die niet zelf houden. Maar uiteindelijk was altijd de reactie van de ontvanger veel meer waard dan door het pakket zelf te houden.

Van af januari 2015 moest ik stoppen met werken vanwege de alzheimer. Het ging ook niet meer, achteraf heb ik er ook nooit spijt van gehad. Daarmee hield eigenlijk ook deze traditie op.

Maar wat gebeurt er vandaag, aan het eind van de dag word er aangebeld en even later komt een onverwachte persoon die ik niet zo lang heb leren kennen een kerstpakket afleveren. Met de woorden wij dachten aan jullie en wens je een fijne kerst.

Stil, en ontroerd en even onwennig loop ik naar renate en vertel haar wat ons nu is overkomen. Ook zij schiet even vol. Verbaasd denk je dan, waar hebben wij dat aan verdiend ?

Langzaam aan zien we nu ook de impact van wat de andere mensen gedacht moeten hebben toen wij een pakketje afleverde.

Deze week, gaan we weer zelf een pakket maken en de traditie vervolgen.  

Want ook wij geloven, niet in - "ikke ikke en de rest kan stikke"  Onze beide ouders zullen trots mee kijken van uit de hemel, dat hun opvoeding ook wat heeft opgeleverd.