29. nov, 2015

Van alles wat,

Afgelopen week hadden we buiten de vaste 3 dagopvangdagen extra activiteiten. De aankomende week staan er ook weer diverse op de lijst.

Afgelopen week had ik weer even kunnen bijpraten met één van mijn broers. Even na elkaar kunnen luisteren en weten wat er leeft en speelt. Afgelopen week hadden we ook een condoleance en crematie van mv. Vos, (77 jaar) ook dat was goed om aanwezig te zijn. Voor elkaar als kerkgemeenschap, maar ook nog even persoonlijk. Onze dochter sloot de week af met haar bezoek samen met onze kleindochter. Het werd onverwacht het eerste nachtje blijven slapen voor allebei. En zijn ze vanmorgen mee geweest naar de kerk dienst van het Leger des Heils.

Aankomende week start de nationale collecte. Ook al ben ik lichamelijk wat minder inzetbaar, toch gaan we samen ons best doen. Voor mij zal dit één van mijn laatste collectes gaan worden. Als kleine jongen van 10 ongeveer heb ik mee gedaan aan mijn eerste collecte, daarna hebben er nog velen gevolgd. Doordat we er een aantal jaren tussen uit geweest, was het dan ook goed om die traditie een aantal jaren geleden weer op te pakken en te ondersteunen.

Afgelopen week toen we samen op de bank naar de tv zaten te kijken sprak renate haar zorg uit over het verloop. Steeds vaker vallen dingen op die voorheen minder of niet zichtbaar waren. Ik schrok van haar bevindingen, maar het klopt wel.

We kunnen daar samen goed over praten. Ze heeft die avond haar zorgen gedeeld op haar facebook door middel van een gedicht. Die woorden in dat gedicht wil ik hierbij ook delen. Omdat de zorgen die worden gemaakt, gedeeld en gevoeld mogen worden. samen staan we daarin sterk.

Want het verwerken van Dementie doe je niet alleen.