20. nov, 2015

APK- verslag:

Zoveel woorden, zoveel  zinnen, niet alles verwoord te krijgen wat je momenteel doormaakt en hoe het je evenwicht verstoord.  

Soms is het gewoon hard en moeilijk dat uit te leggen. En was dan ook goed af en toe te horen, “je hoeft me verder niets uit te leggen.” 

Zo omschrijf ik mijn “apk”  bezoek vandaag in het VUmc Alzheimercentrum in Amsterdam.

We hebben er weer een aantal uurtjes vertoefd met diverse testen vragen en onderzoeken.

Een tijdje geleden was er van uit de dagopvang ook al een soort jaarlijkse overleg geweest. Ik had toen nog niet het gevoel van wat vandaag boven tafel kwam, maar het bevestigde wel de werkelijkheid.  Ik gaf toen tegengas over de voorgestelde opties.

Begin van de deze week had ik thuis nog met renate overleg dat ik besloten had om toch in een ander groep te gaan meedraaien. Ik kan het soms niet meer volgen, de informatie niet meer zo snel verwerken dan andere in de groep. Als de krant word gelezen en we discussiëren dan soms over een item, dan kan ik het soms niet meer volgen het gaat me te snel. En zo zijn er nog een aantal andere voorbeelden. Ook de vermoeidheid met daarbij behorende irritaties volgen elkaar dan sneller op.

Afgelopen woensdag heb ik mijn persoonlijke begeleider daarover aangesproken en besloten dat ik op korte termijn zal worden overgeplaatst. Toeval of niet, maar met de voorlopige test resultaten van vandaag hebben we daar een goed gevoel bij.

Ik heb nu bijna 1 week de beschikking van een elektrische rolstoel, kan het nu nog mooi verdelen. Als ik de hond ga uitlaten dat blijf ik zo lang mogelijk lopend met de wandelstok doen, net zoals een klein boodschapje bij de jumbo om de hoek. Maar voor de rest maak ik gebruik van de rolstoel en dat heeft me zelfstandigheid weer een stuk omhoog gehaald.

En als laatste wijziging is dat ik tot de bezoeken die thuis langs willen komen moet gaan inplannen op afspraak en maximale bezoektijd.