21. sep, 2015

Vandaag Wereld Alzheimerdag, ook voor jonge mensen....

Vandaag wereld alzheimerdag, extra aandacht 

Ook ik doe hierbij een verhaal wat voor zich zelf spreekt. De impact en verloop van Dementie op jonge leeftijd is behoorlijk ingrijpend en nog heeel onbekend. Hierbij een voorbeeld. 

 

Johan (47) zorgt voor zijn vrouw met alzheimer 20 september 2015 om 16:00 door Bianca Brasser

Stress en wat onhandigheid, zo werden de eerste 'foutjes' van Tineke den Herder verklaard. Maar de fouten namen toe en op aandringen van haar werkgever liet Tineke zich onderzoeken. Op 44-jarige leeftijd en net een jaar getrouwd met haar grote liefde Johan kreeg ze te horen dat ze aan alzheimer lijdt. Nu, zes jaar, later kan Tineke niets meer zelfstandig.

OUDE MENSEN?

„Toen ik de dokter 'alzheimer' hoorde zeggen dacht ik alleen: dat klopt niet, dat is iets voor oude mensen", blikt Johan terug. „Maar het klopte wel. Toen dat besef kwam, rolden er heel wat tranen. Je hebt zoveel toekomstdromen samen, we waren net getrouwd, hadden een nieuw huis gekocht. Maar je weet: alles zal veranderen."

MOTORIEK

Hoe snel dat zou gaan was bij Johan niet bekend. „Dat is bij iedereen anders. In het begin kon Tineke nog vrijwel alles doen. Maar het kwam al snel steeds vaker voor dat ik uit mijn werk thuis kwam en Tineke huilend aantrof, omdat het haar bijvoorbeeld niet was gelukt de ramen te zemen. Haar motoriek ging zo snel achteruit, haar hersenen gaven simpel gezegd de signalen gewoon niet meer door. Ze kon daar zelf heel verdrietig en boos van worden."

Maar dat was vooral in het begin. Omdat Tineke geestelijk nog helder was, besloot ze niet bij de pakken neer te gaan zitten, maar zich in te zetten voor meer bekendheid en begrip voor de ziekte bij jonge mensen. „Ze gaf interviews, schreef een blog, noem maar op", zegt Johan. „Ze is een bijtertje, een doorzetter. 'Niet klagen, maar dragen', zegt zij."

HULP 

Inmiddels heeft de ziekte het vermogen om goed te kunnen praten bij Tineke aangetast en sinds een jaar is ze blind. Haar motoriek is zo ver achteruit gegaan dat ze zichzelf niet eens meer rechtop kan zetten als ze onderuit is gezakt. Lopen, eten, aankleden of wassen, Johan helpt zijn vrouw bij alles. „En dat blijf ik doen, tot de laatste snik", zegt hij stellig.

Ook Tinekes wens om meer bekendheid van de ziekte van Alzheimer bij jonge mensen te creëren, probeert hij voort te zetten door, nu Tineke dat niet meer kan, zelf een interview te geven. „Onderzoek naar deze ziekte is zo belangrijk. Voor Tineke zal er geen medicijn meer zijn, maar voor de volgende generatie misschien wel."

MENTAAL

Hoewel Tineke lichamelijk bijna niets meer kan, is ze geestelijk nog vrij helder. „Maar we weten dat dat ook achteruit zal gaan", zegt Johan. „Ik begin dat nu te merken. Steeds vaker stelt ze dezelfde vragen. Daar begint het mee. Maar ik wil net als Tineke positief blijven. En niet denken aan wat de volgende stap achteruit zal zijn."