17. aug, 2015

onrustig

Papa is onrustig, dit merk ik niet alleen het word ook vaker zichtbaar helemaal nu met de verhuizing. zijn  hoofd zit vol met alles wat nog gedaan moet worden, maar vooral met hoe en wat hij nog kan doen. Ik spreek mijn zorgen redelijk vaak uit misschien wel te vaak en word hij het zat. afgelopen zaterdag was ik samen met me dochter het nieuwe appartement aan het bezichtigen, wat mogen ze trots zijn. Een heerlijk plekje met genoeg ruimte voor alle veranderingen van straks. het blijft gek klinken, want voor mijn gevoel gaat het denkvermogen nog steeds minder snel achteruit dan de spieren. De spieren zie ik sneller achteruit gaan. Dit vind ik erg moeilijk om te zien, ik weet niet of dat is om de angst dat het erger word of dat het misschien ook mij kan overkomen. Misschien wel allebei, maar vooral omdat ik niet zo vaak bij papa ben als ik eigenlijk zou willen.  hierdoor zie ik dingen anders dan anderen die hem vaker zien. al lijkt het nog zo onwerkelijk. Accepteren doe ik het nog steeds niet. Ik was zaterdag even met papa naar de hema geweest spullen halen voor een levensboek. Daar kwamen we al wel snel uit vooral omdat hij makkelijk is. Dit was wel even een fijn moment om samen iets te kunnen ondernemen en even alleen met hem te zijn. ik zag hoe zijn lopen word verstoord door de hersenen iets wat eigenlijk vanzelf zou moeten gaan. niks zeggen lukt me dan niet maar ik kan me voorstellen dat papa hier liever niet mee bezig is, zijn antwoord was dan ook Ooh zo loop ik al langer. Papa had al eerder aangegeven dat de verhuizing zijn laatste grote handeling zou zijn die hij zelf nog zo kon plannen en kon/kan leiden. Misschien maakt dat hem ook wel onrustig het allemaal zo goed mogelijk willen doen. Hulp accepteren van anderen hebben ze al moeten leren, Maar als nog probeerd papa samen met mama en me broer zoveel mogelik zelf te doen. Ik denk dat het gaat om een stukje trots . Trots kunnen zijn op jezelf en wat je nog kan bereiken ook al zit je met elkaar in een nare situatie. ik zeg naar omdat de andere woorden in me kop te grof zijn en die uit boosheid komen. ondanks alles doen papa en mama het nog steeds goed. En daar ben ik ontzettend trots op wat een kanjers. ik hoop dat na deze week alles weer wat rustiger is ... we zullen als familie ook aan de slag gaan met het levensboek. Dit is iets waar we naar uit kijken. Ook heeft papa aangegeven vrijdag naar de opvang te willen gaan,  ik ben blij dat hij zelf aan geeft dat hij behoefte heeft aan structuur. Ook dit zal papa na een drukke periode van verhuizen weer wat rust kunnen geven. Het zal fijn zijn als alles klaar is en papa echt kan genieten van alles om zich heen.