30. jul, 2015

vervolg op "moet het even van me afschrijven blog 19 juli"

Lieve mensen op 19 juli heb ik de blog “moet het even van me afschrijven” geschreven. De intentie daarvan was dat het me raakt als jonge mensen / gezinnen/ familie door dementie intern volledig moeten worden opgenomen door de achteruit gang van de ziekte.

Deze week is er weer een jonge man die door die achteruitgang intern is opgenomen. Meneer P. zat ook met een regelmaat bij mij in de taxi. Daarnaast is er nog een dame mv. B die hoogwaarschijnlijk ook binnenkort intern zal gaan haar achteruitgang ging ook onverwacht sneller. Moeilijke keuze voor de naaste familie en vrienden deze mensen vallen in de groep jong dementie. Ieder natuurlijk met een eigen ziektebeeld maar blijft te jong.

Het blijft me dan ook raken, en daarom blijf ik er over schrijven. Boos worden ? op wie ? en heeft dat uiteindelijk zin? Verdrietig dat wel, het raakt me en dat houd me bezigen daarom schrijf ik van me af. U leest het, een ander leest het, en het zal toch ergens iemand aan het denken zetten .....

Als ik eerlijk naar me zelf luister, weet ik waarom het mij extra raakt. Omdat ik bij me zelf ook de achteruitgang sneller zie verlopen dan verwacht. Het zet je aan denken…

Gisteren was ik in het Vumc Alzheimer Centrum Amsterdam voor een extra MRI  van de hersenen, en ik weet dat dit één van de beste ziekenhuizen is daarvoor. Door de vakantie periode laat de uitslag nog even op zich wachten. Langzaam krijgt nu in de loop van de avond alles weer een plek, en ook weer wat rust in mijn koppie. En merk dat ik de draad weer aan het oppakken ben. En wat betreft de MRI ga ik er maar van uit de straks die uitslag positief zal uitvallen. Fijne avond verder.