21. jul, 2015

Levensboek zin of onzin ?

Het gebeurt me nog wel eens dat ik verkeerd klik op een internet link, ik kwam op web pagina Dementie Vandaag terecht. Het trok mijn aandacht mede door dat het een website over Dementie gaat. Monika Eberhart  vergeet deze naam niet ! Ik zoek wel eens een afbeelding bij mijn blog of een gedicht. Op de website van Alzheimer Nederland zag ik ook vaak een gedicht voorbij komen met Referentie M.C. Eberhart. Op één of ander manier dacht ik dat is een vak dichter een man, niets is minder waard. M.C. Eberhart is een jonge vrouw werkt in de zorg met name dementie. Zij is regisseur welzijn, en is zeer betrokken over dit onderwerp en heeft de website Dementie Vandaag.

Ondertussen hebben we via de mail contact gehad, en in goed overleg delen we informatie uit om meer inzicht te kunnen geven wat voor impact dementie in het dagelijkse leven teweeg brengt.

Zo zijn wij nog thuis bezig in discussie over een levens boek, ik vond het eerst onzin maar na het lezen van Monika haar verhaal heeft ze mij er toch van overtuigd dat het wel degelijk zin heeft.

Hier volgt een deel uit het verhaal wat voor mij overtuigde om er toch aan te beginnen.

Ok, dan heb je een levensboek gemaakt, hoe ga je het dan gebruiken? Bij de oudere thuis kun je het boek op tafel leggen, binnen bereik van de oudere. Als er dan zorg over de vloer komt of visite dan kunnen ze samen met de oudere in het boek bladeren en een gesprek ontstaat dan vanzelf. Natuurlijk gaat het gesprek dan alleen over de oudere, maar dat geeft helemaal niets. Je gaat niet op bezoek bij een dementerende om over jezelf te praten. In een verpleeghuis werkt het op dezelfde manier, leg het boek binnen bereik van de oudere. Verzorgend personeel of vrijwilligers kunnen het op elk gewenst moment oppakken en er met de oudere in kijken. Op een dagverzorging kunnen levensboeken in een kast bewaard worden en tevoorschijn gehaald worden als de desbetreffende oudere er is. Wacht niet tot de oudere om vraagt, dit gaat niet gebeuren. Neem als medewerker het initiatief en ga eens met een oudere apart zitten en gezellig keuvelen. 
Jammer genoeg blijkt in de praktijk het levensboek niet zoveel gebruikt te worden, familie heeft vaak geen tijd om er een in elkaar te zetten en personeel heeft vaak zoveel cliënten dat ze al blij zijn als ze een zorgdossier bij kunnen houden. Toch wil ik het promoten..........simpelweg omdat ik vind dat het heel veel toevoegt aan, het vaak al, eenzame leven van een dementerende.

Het hele verhaal van af het begin staat op de volgende link. http://dementievandaag.blogspot.nl/2015/06/het-levensboek.html