19. jul, 2015

Het Gezicht

Al dagen ben ik aan het denken wat ik aan de blog toe kan voegen .... erg moeilijk aangezien ik soms het gevoel heb alsof alles nog wel oke/normaal is. Tot ik weer even zelf de blog bijlees en zie wat papa eraan heeft toegevoegd. Dan is het weer even slikken en wat tranen van me wang afvegen. Het is niet dat we er niet gezamenlijk over praten, maar ik denk dat her anders overkomt wanneer je rustig op de bank zit en dan leest wat er in zijn koppie omgaat. alsof het dan pas aan komt. Lastig, papa had een stukje gezet over het gezicht achter de dementie/alzheimer, en ook wij horen daar allen bij. Dat geeft mij wel weer een kans om misschien wat meer te delen. Mijn vader zet geen foto's (privé) op zijn blog des te leuker voor mij om u af en toe een beeld te geven hoe het gaat, of waar hij mee bezig is zo op een dag. Bij deze voeg ik een collage toe van momenten van onze zaterdag. Papa wil voor iedereen een mooi beeld achterlaten mocht hij er straks niet meer zijn. Deze is linksboven op de foto te zien, de mijne heeft hij zaterdag nog afgemaakt zodat we deze meteen mee konden nemen. Voor de rest van de familie die dichtbij staat komt er ook 1. hoe lief en wat een mooie gedachte. Verder heeft Djez-Lin genoten van alle aandacht van haar opa oma en haar Oompie. En elke keer als we daar zijn lijkt het wel alsof  we nog dichter naar elkaar toe groeien. Ik wil nog mee geven kijk uit naar alle dingen die morgen staan te wachten en plan niet te ver vooruit.. want je weet nooit wat op je pad komt of dit nu positief of negatief is.