13. jul, 2015

Hier werd ik even stil van,

Ik ben ook best actief op het forum van alzheimer nederland, daar plaatste ik een reactie op een onderwerp. één van de reactie's die daar weer op volgde wil ik even delen.

Beste mensen, Ik bekijk het vaak van uit mijn positie de persoon met dementie.
Ik ervaar dat de intentie het zelfde is, maar de innerlijke ervaringen anders worden beleefd.
Dus ik kan hierin moeilijk gerichte advies / ervaring delen.Toch wil ik een gedachte achtergelaten betreft het volgende. Doe maar .....

Doe maar op je eigen manier, Vergeet die stress, die zo dodelijk is.
Schud die spinnenwebben uit je hoofd, De dementie heeft je al half verdoofd.

Ga op de toppen van je tenen staan, en schreeuw een keer hard "Ik verlies je !!!!"
En als de rust in je hart en hoofd is teruggekeerd, Omhels elkaar dan zo innig als je kan !
En denk aan de mooie herinneringen, zoals je familie, je vrienden, je vrouw (en/of je man.)

Daaruit kwam een volgende reactie waar ik even stil van werd. 

Hallo Frans,

Bovenstaande heeft mij erg geraakt! Ondanks dat mijn man pas op oudere leeftijd dement werd, heb ik ook bij hem die spinnenwebben gezien en z,n gevecht daartegen meegemaakt. Zelfs het schreeuwen, we deden het vaak samen, uit verdriet en vooral uit onmacht. Het hielp…. voor even dan wel te verstaan want aan de toestand verander je niets maar het gaf even lucht. 

Nu mijn man een aantal maanden geleden is overleden heb ik nog steeds perioden dat er in mijn hoofd spinnen lijken te kruipen die er een warboel van maken en ik me afvraag of ik hem altijd wel goed begrepen heb. 
De laatste twee en een half jaar ben ik volledig voor hem “beschikbaar” kunnen zijn. Het heeft veel energie gekost maar het geeft mij ook een fijn gevoel dat ik er voor hem kon zijn. Weet ook dat hij het fijn vond al kon hij het niet meer duidelijk maken.

Vandaag is onze trouwdag en jij hebt mij iets gegeven om over na te denken en mij hiermee geholpen. Bedankt Frans