25. jun, 2015

Gedachte over tijd.

Er komen momenten in het leven dat je ontdekt dat je ergens een tekort aan zal krijgen. Bij mij is dat de Tijd. Op dit moment moet er nog veel geregeld worden omtrent de zorg en aanpassingen van mijn Dementie verloop. Ik probeer die activiteiten zowel de positieve als negatieve goed te verdelen. Voor mijn “gevoel” denk ik dat ik het niet slecht doet. De realiteit leert mij ook dat er valkuilen zijn.  

Afgelopen jaren heb ik met veel plezier veel tijd en energie gestopt in mijn werk en vrijwilligerswerk. Maar achteraf te weinig in mijn gezin en mezelf. Nu na bijna 2 jaar verloop in het dementie proces, kom ik tot de conclusie dat alle onzekerheden en verwachtingen een grote impact heeft gehad. Waardoor het balans in ons gezin en leven, een groot gat heeft geslagen.

De realiteit leert je daardoor ook, prioriteiten en keuzes te maken. Gelukkig krijgt dat ook meer de overhand en dat zorgt voor rust, duidelijkheid en het leven anders te waarderen. Er blijft wel steeds een vraag open zonder antwoord !

Hoeveel tijd heb ik nog, en wat kan ik nog doen de met tijd, in de grootste zin van het woord.

Ik probeer mijn strategie daarin steeds aan te passen. Wat moet ik nog doen, wat kan ik nog doen, maar bij alle dingen die nog op mijn “lijstje” staan, zal die vraag onbeantwoord blijven misschien ook wel goed.

Als afsluiter nog een paar reacties van andere mensen toen ik met hun over dit onderwerp heb gesproken. hun antwoord op "wat als je levenstijd nog maar heel kort zou zijn"

-       Dan bel ik m'n baas effe om te zeggen dat ik wat later kom...

-       Als die dag nu in het weekend valt heb je een lange vakantie!”

-       Dat zou niemand merken.

-       Ik mag hopen dat mijn schoonmoeder op dat moment dan niet bij ons is.

-       even geen tijd!

-       Als de tijd stopt,en alle klokken stilstaan wordt het één grote chaos. 

-       Dan staat ie stil, en zal het mijn tijd wel wezen.