21. jun, 2015

Een algemeen update, en Vaderdag 2015.

Afgelopen week op woensdag hebben we een uitstapje gehad met de dagopvang. Geheel verzorgde dag. Wat, waar en hoe werd goed stil gehouden wat het succes versterkte uiteindelijk. We hadden mooi weer, dat maakte de dag helemaal af. Mooie busrit en een rondvaart met maaltijd en goede verzorging er omheen. Renate vertelde ik was echt een dagje uit, even niks te hoeven doen, even nergens aan te denken, maar, gewoon genieten. Zo hebben we die dag ook mogen beleven. 

Zo zijn we druk bezig met de voorbereiding en aanvragen voor een ander aangepaste woning. De lopende aanvragen, en de betrokken hulpverleners doen enorm hun best. Hun betrokkenheid versterkt onze kracht, vertrouwen en energie. Uiteindelijk leren we ook af te wachten. Dat laatste is heel moeilijk. Ik schreef laatst naar een instantie dat ik begrip heb voor de reglementen en voorschriften. Maar ik maak me wel zorgen op iets waar ik geen grip en invloed op kan uitvoeren. Dat is mijn tijd, … en die staat niet stil want, en ondertussen staat het dementie verloop ook niet stil.

Een korte aanvulling: niet zo lang geleden thuis aan tafel pakte ik mijn bestek , en toen ik het in mijn handen had was er een kort moment dat ik even niet meer wist wat ik er mee moest doen, en kon zelfs niet even op de naam komen. Ander probleem wat ook al een tijdje speelt, is dat we zijn gaan zoeken naar een oplossing betreft mijn motoriek problemen en krachtverlies in handen met het bestek. Op dit moment proberen we een ander bestek uit waardoor de uitvoering beter resultaat zal geven, zoals grip, brood smeren en het snijden tijdens de maaltijden.

Bij de logopedie, zijn we tot de conclusie gekomen dat de achteruitgang van spraak en het schrijven er van vooral te wijten is, dat ik ze alle bei heb en de combinatie van woord begrip, het praten /schrijven bijna altijd door elkaar heen lopen. 

Ook raakt er steeds meer iets tijdelijk zoek in huis, gelukkig niet mijn vrouw, maar diverse spulletjes op heel ander plekken terug word gevonden. Voorlopig houden we het tot zo ver weer even betreft de update.

 

Dan nog een Vaderdag gedachte, 2015.

Afgelopen week heb ik in gedachte vaak stil gestaan over deze dag. In principe heb ik er zelf niet zo veel mee aan een deze jaarlijkse “verplichting”.  Maar toch, deze keer, deze keer raakt het me wel meer. In de liefde voor mijn kinderen verandert er niks, elke dag heeft de zelfde hoeveelheid en intentie aan liefde. Misschien is de verdeling per dag wat anders, maar de hoeveelheid blijft het zelfde. Wat ik wel altijd probeer te zijn is een vader van uit het hart. Dat gaat niet altijd goed, soms zijn we dan wel eens boos, verdrietig , of kwaad ? meestal komt dat door de verwarring in mijn hoofd.  Maar dan weten we toch één ding en dat is: een echte vader zit in je hart, die zal je nooit vergeten.

Als afsluiter, een lied van stef bos die onze relatie heelt mooi vertaalt.  X x x