26. mei, 2015

Er niet aan denken.

Afgelopen vrijdag waren we weer even bij het Alzheimer centrum voor de halfjaarlijkse controle. Deze keer was ik met mijn schoonzus esmeralda want renate had andere verplichtingen. Ik had eerst voorgesteld om zelfstandig te gaan, maar je snapt dat werd niet geaccepteerd. Achteraf ook maar goed want ik kom er steeds meer achter, dat ik dingen niet zo goed meer overzie dan ik denk.

Ik probeer mij altijd voor te bereiden en had al en lijstje gemaakt over het afgelopen half jaar waar ik tegenaan liep, we hebben dat niet helemaal doorgelopen. (daar was de tijd er ook niet voor, heb wel een kopie achtergelaten) Want ze wilde nog wat lichamelijke klachten en reflexen testen, afijn die zijn  dan ook gedaan. Concreet, in principe gaat ze er van uit dat alle klachten en oorzaken horen bij de ziekte van Alzheimer. Na het aankleden kregen we een verwijskaart voor een M.R.I. scan en nog iets, om toch het één met ander uit te sluiten. Dus toch maar weer goed die halfjaarlijkse controle.

Er waren me twee dingen opgevallen toen we terugliepen naar de auto heb ik dat nog met mijn schoonzus besproken. 1.) Weer de bevestiging dat ik het overzicht kwijt raak, dat schakelen in mijn “brein” kost meer moeite en gaat langzamer dus en dan raak ik het overzicht kwijt.  2.) het “begrijpen” van sommigen informatie toch “niet” begrijp.

In ieder geval was mijn schoonzus die het goed oppakte, en me later nog in alle rust het bezoek en inhoud met me heeft doorgenomen.  

 

“Een man dacht, ik zou willen dat er ik er niet meer over mijn zorgen hoeft te denken. Hij ging zitten en dacht er toen niet aan, na een momentje van rust stond hij op wandelde verder, en dacht er weer aan. “   -  ( ik denk voor vele heel herkenbaar.)