2. apr, 2015

Er valt nog steeds te leren over dementie.

 

Er valt nog steeds veel te leren van en over dementie. Telkens als je denkt een antwoord te hebben gevonden, volgen er nieuwe onbeantwoorde vragen.

Is ieder gedrag wat we niet begrijpen wel te verklaren vanuit dementie ? of schuilt er meer achter die persoon.

Is het werkelijk zo dat iemand die dement is er niets meer van weet ?                            

Dit is een vraag die niet eenvoudig te beantwoorden is.

Ieder mens is uniek. Wie je bent, noem je identiteit: Je opvoeding, scholing, werk, je sociale rol, je plek in het ouderlijk gezin, je karakter.

Hoe je als mens gekent en erkent wilt worden noem je individualiteit:
Dit is hoe je je kleed, je haar het liefste draagt, welke boeken je het liefste leest en welke muziek je het meeste van houdt. Op deze manier uit je dus wie je bent.

Verder wordt je ook gevormd door je omgeving: je persoonlijk levens geschiedenis, zowel de feiten als hoe je zelf je leven hebt beleefd, de rode draad in je leven, de tijd waarin je leeft. Dit alles kun je niet los zien van wie je bent.

Tegenwoordig weten we dat het proces van vergeetachtigheid heel anders afgebroken wordt. Vergelijk het met een boekenkast. Bij wijze van spreken schrijf je elke dag van je leven een bladzijde. Elk jaar is een boek in de kast. Als je dement wordt verdwijnen de boeken niet netjes van achter naar voor op volgorde, maar je raakt bladzijden kwijt uit verschillende boeken. Bladzijden raken door elkaar, boeken staan op de verkeerde plaats of raken helemaal kwijt. En wat het nog moeilijker maakt elke dag kan de boekenkast er anders uitzien. Het is dus telkens een puzzel elke dag opnieuw. En dat kost erg veel energie, niet alleen voor de dementeerde zelf. maar wat denk je van de naaste en familie.

Laats las ik een stuk dat iemand dat probeerde te achterhalen, en daar vanuit dus kon inschatten wat iemand nog wel of niet begreep. Helaas bleek dit allerminst te werken.  Was het maar zo eenvoudig.