19. mrt, 2015

Blog voor mijn papa, Herinneringen.

 

Mijn laatste blog was alweer in oktober, poeh wat zijn die maanden gevlogen.

Bij de blog van oktober schreef ik dat we nieuwe herinneringen moeten maken.

En gelukkig zijn we daar al goed mee bezig,  papa houdt zijn blog nog wekelijks zelf bij. En ik probeer 1x in de 2 weken een hele dag bij hen te zijn.

Ik maak het liefst veel foto’s voor nu en voor later.

 

Waarom ? omdat ik dat het fijnste vind dit past bij me en ik weet natuurlijk niet hoeveel mijn kleine meid zich later van opa kan herinneren. Daarom wil ik voor ons maar ook voor haar foto’s hebben met dat trotse koppie van opa erop.

Mijn ouders hebben de interview gedaan bij eenvandaag hierop heb ik zelf ook hele mooie en bijzondere opmerkingen gekregen, van mensen die dichtbij me staan tot iemand die ik in de bus tegen kwam. Bij het uitzwaaien meende hij mijn ouders gezien te hebben en vertelde hoe bijzonder hij het fragment vond.

Dit is een bevestiging dat het lukt om jong dementerende meer podium te geven en het te kunnen verspreiden. Heel bijzonder dat al mijn papa zijn doelen tot nu toe nog behaald kunnen worden.

Papa is nooit iemand geweest die stil zit, en dat zal ook nu niet snel gebeuren.

Zowel op de opvang is hij veel bezig met zijn creativiteit en mag ik daar nog wel eens wat foto’s van ontvangen. Ook dit zijn voor ons later weer mooie herinneringen.

Ik ben blij dat ik me vader nog steeds zo mag ervaren als hoe ik hem al 25 jaar ken alhoewel hij door de alzheimer wel wat dingen vergeet. Ik zie nog steeds dezelfde blik in zijn ogen als al die jaren ervoor. Wel ben ik soms bang om zijn blogs te lezen.. dat is omdat mijn vader zich soms beter uit achter zijn scherm dan met praten en schrik ik soms wel van de achteruitgang die hij maakt/ervaart. 

Vooralsnog heb ik de moed dat we de aankomende maanden ook wel op deze manier door zullen komen.

Papa is sterk ondanks alle tegenslagen.

Liefs mij