25. okt, 2014

Blog voor mijn papa,

 

Mijn papa zal altijd behoren tot 1 van de belangrijkste mannen in mijn leven.

Dit was hij al toen ik klein was maar ook nu is hij dat nog nu ik uit huis ben en mijn eigen gezin heb.

Mijn papa heeft altijd voor me klaar gestaan en dat doet hij nog steeds en dat waardeer ik echt enorm!

 

Nooit gedacht dat dit mijn vader en ons gezin zou overkomen dat juist hij “ziek” zou worden.

Ik zet “ziek” tussen haakjes omdat het nog zo onwerkelijk is. Nou vind ik het moeilijk om er mee om te gaan want ik ben degene uit het gezin die het er het minst van mee maakt. Naast mijn moeder en broer die met mijn vader in 1 huis wonen.

Ik vind hen alle drie sterk en bijzonder. Wanneer ik met mijn gezin op bezoek ben praten we er veel over. Aan de ene kant is dit natuurlijk erg fijn maar aan de andere kant maakt het me bang.

 

Bang omdat we niet weten hoe het verder zal ontwikkelen of in welke vaart het zal gaan.  Maar ook wel weer opgelucht omdat mijn vader zelf nog veel beslissingen kan nemen en ik/wij daar als gezin achter kunnen staan en dat kunnen respecteren.

Het maakt me soms wel verdrietig.. want niemand weet wat hij als eerste zal vergeten.  Is dat mijn dochter, mijn vriend wij als zijn kinderen of mijn moeder.. welke herinneringen bewaard hij het langst?

Wel ben ik dankbaar dat hij zich opa mag noemen want dat is ook echt een kadootje.

Mijn dochter is echt heel erg gek op haar opa net als ik dat ben op mijn vader.

 

Het gaat er nu om dat we voor ons nieuwe herinneringen maken en oude zullen herbeleven.

Al zal hij nog zoveel dingen vergeten ik hoop dat hij altijd blijft voelen hoeveel we hem lief hebben.

Wij houden van je… en zoals me vader zich dan altijd groot houdt en wijselijk niks terug zegt weet ik dat hij ook van ons houdt. 

 

Mooi geschreven meissie, zo is het en zal het ook blijven x x x.