22. okt, 2017

Er is geen video geplaaatst

16. okt, 2017

Aankomende zaterdag 21 oktober zend SBS6 samen met Alzheimer Nederland weer het jaarlijkse tv programma Onvergetelijke Herrineringen uit. Het programma start om 20.30 uur tot 22.30 uur

Wij hebben het voorrecht en de mogelijkheid gehad om daar aan mee te doen. 

We hebben een deel van onze ervaring mogen en kunnen delen, de impact, de liefde, het verdriet, maar het allermooiste is het houden van elkaar.

Natuurlijk gaat het ook om geld op te halen voor onderzoeken en voorlichting.

Ik heb de afgelopen jaren geprobeerd te vertalen hoe wij persoonlijk het ervaren, aan de buitenkant is niet zo heel veel te zien. Net als de ziekte van Alzheimer zelf, het ziekte beeld meld zich op vaste tijden. Afgelopen jaren heb ik geprobeerd te vertalen wat de impact doet bij jonge mensen. 

Nu lukt het me niet meer zo goed, ben al ruim over de helft van het proces heen.

Afgelopen week hadden we nog een thuis gesprek, met de huistarts, Sanne wijkteam ondersteuner gemeente zeist, en een nieuwe dementie coach-begeleider van uit de wijngaard ( het verpleeghuis / dagbehandeling ) over de stand van zaken. Na afloop gaf ik uiteindelijk toe aan renate dat ik de vragen niet meer overzie en dus mijn antwoorden of het gesprek daardoor steeds ontspoorde.

Ik heb besloten om aan dat deel van die gesprekken minder actief deel te nemen.

Wat we altijd hebben geprobeerd is om de rust te bewaren en de liefde te behouden, en meestal probeer ik het schrijfmoment af te sluiten met een gedachte of lied. Deze keer is het weer een lied zoals hieronder toegevoegd. 

6. okt, 2017

Ondertussen hebben we al best veel kennis en ervaring opgedaan omtrent de Alzheimer.

Maar de impact ervan blijft en is steeds weer hard, elke keer weer.

Op dit moment verlies ik steeds meer de grip op mijn incontenentie, afgelopen 2 jaar lukte het me nog zelfstandig met de hulpmiddelen die er voor zijn me zelf te redden.

Nu gaat er vaker iets mis, maar meer in de zin dat ik het geestelijk niet meer goed op een rij krijg en dus handelingen vergeet. Deze week dus weer even onze huisarts geinformeerd per mail, we zijn naar de apotheek geweest voor advies en mogelijkheden.

Wat proefverpakkingen mee gekregen, maar.... uiteindelijk past het niet of de juiste maat is daarin niet leverbaar en andere optie's zijn of waren er eigenlijk niet.

Zelf had ik al het vermoeden dat mijn brein de signalen minder vaak doorgaf. Ondertussen heeft de progressie doorgezet en verlies ik vaker de controle. Natuurlijk vinden we wel een oplossing of eigenlijk, we leren er wel weer om daar mee om tegaan.

De andere impact is eigenlijk groter, en kost meer tijd in het verwerken en het een plaats te geven. Ook over mijn korte termijn geheugen heb ik geen controle meer over. Komt tijd komt raad.... is mijn levens motto maar langzaam word de werkelijkheid waarheid waar renate zo bang voor is....

"rustig en stil, zit je in je stoel, en weet je steeds minder meer van 't heden. Uiteraard doet je al zo veel om voor me te blijven zorgen. Maar langzaam aan komt die gevreesde morgen, dat je onverwachts zal zeggen..... hoe heet je ook alweer "