Bijzondere Momenten

20. nov, 2017

Afgelopen tijd veranderen de omstandigheden en verloop. Vrijdag hadden we een gesprek mijn begeleider en leiding van het verpleeghuis samen met renate en esmeralda onze schoonzus.

Een intensief gesprek, om dat de meningen persoonlijk ons raken maar uiteindelijk wel het zelfde zeggen. De uitvoering en tijdstip dat kost nog wat acceptatie van twee kanten maar daarin vinden we zoals altijd wel een goede middenweg.

Het is heel moeilijk om die stap te maken en vast te houden aan de intentie daarvan. Dat geld aan beiden kanten.

Het alleen zijn thuis lukt nog deels, maar de alzheimer is elke dag anders. Ook het korte termijn is soms zo duidelijk en soms onduidelijk aanwezig.

Het uiterlijk van je zelf als persoon verandert nog niet mee...

In deze fase ben en word ik steeds stiller en kan ik gesprekken niet meer of goed volgen, begrijpen of vertalen. De onrust van de spieren en gewirchten doen nog steeds mee.

Afgelopen weekend heb ik aangegeven dat ik er klaar voor ben om de stap te nemen. Voor renate is het nog heel moeilijk om het te accepteren, maar van uit het hart weet ze ook wel dat het moment gaat komen.

Het is heel hard om het verdriet te zien, en vast te houden aan de stap. Hoe vertaal of "verkoop" je dat aan de mensen die je zo lief heb, misschien met de volgende woorden:

"Er is verder aan mij niets te zien, Ik loop leef en lach als ooit te voren...

Maar toch ben ik zo ontzettend anders, en ben een deel van me zelf verloren.

Die leegte kan geen mens vernemen, de tranen die onzichtbaar stromen worden soms gelukkig niet gezien...

ik voel me steeds de zelfde, maar toch ook anders.. de herrinringen komen soms stiekum uit mijn ogen en over mijn wangen rollen."

17. nov, 2017

Het schrijven gaat of word steeds moeilijker, ik probeer dat te accepteren. We gaan er wel iets op vinden om het verloop of bijzondere momenten nog te blijven vertalen.

Waar dingen in het leven wegvallen, komen er ook andere dingen ervoor in de plaats. Ik word stiller en emotioneler. Het lukt me nog actief op de dagbehandeling mee te komen. Ik pak of moet meer rust momenten nemen als ik actief mee wil blijven doen.

We hebben vandaag een overleg, ik heb geprobeerd een lijstje bij te houden van de actuele veranderingen. Maar het geheugen laat me in de steek.....

In ieder geval moeten we wat ondernemen in het nieuwe jaar, voor mijn nachtelijke onrust en spier problemen. En van mijn natuurlijke verloop-en geestelijke achteruitgang. Ik heb dat al lange tijd stap voor stap en voorzichtig besproken thuis.

We gaan een mooie balans vinden, wat past bij ons, wat past bij het verpleeghuis en de toekomst. "word vervolgd."

Hieronder voeg ik een lied van het leger des heils toe als afsluiter. in het engels heet het His Provision als ik goed vertaal zeggen deze woorden "Zijn Belofte"...

Een mooie afsluiter voor deze moment opname.

 

17. nov, 2017
6. nov, 2017

Veel dingen lopen niet meer automatisch, eigenlijk zijn we daar al "aan-gewend".

Ook het omgaan of "acceptatie" van mijn persoonlijke veranderingen lijkt meer een plek te krijgen.

Afgelopen weken hebben we ons behoorlijk ingezet omtrent een beeld te geven wat de alzheimer met ons doet, mede door het programma van alzheimer nederland vergeten herrineringen. 

Nog een paar kleine dingen staan ter afronding van onze bijdrage omtrent de impact van de ziekte van Alzheimer - Dementie te laten zien. Daarna word het tijd om dat stokje over te dragen aan andere, zodat wij ons meer kunnen richten op de laatste 2 fase's van het proces.

Een mooiere afsluiter is er haast niet als het toegevoegde nummer hieronder, want die tekst past zo mooi bij ons:  "Want ik neem de liefde niet voor lief mijn lief..,                                                        het lijkt soms zo van zelf sprekend.., maar dat is het niet..,