Bijzondere Momenten

15. apr, 2018

en dat je het liefst 24 uur per dag voor me wil zorgen, en thuis wil houden.

Ik begrijp je,... ik zie ook het verdriet,... je strijd om me zelf te willen verzorgen, en alle andere dingen dingen die je daar voor wil opgeven.

Maar ik zie ook de momenten dat je weer even de inspiratie vindt om vol te houden, die momenten met andere en even voor je zelf.

Zoals vandaag, de ontmoeting met één van je pas gevonden zussen. En de gesprekken met andere Donor kinderen. Geniet ervan en geef het de tijd.

We hebben en krijgen nog wel tijd om de vragen die er zijn, en het werken naar het moment dat komen gaat voor te bereiden.

15. apr, 2018

Love you, ... de familie, vrienden, en alle stille betrokken mensen die ons volgen.

29. mrt, 2018

het geen wat we zover mogelijk uit wilden stellen ( buiten frans om) is werkelijkheid geworden. Frans is afgelopen dinsdag intern gaan wonen in de wijngaard. We wisten dat het eraan zat te komen maar wij hoopten dat die ene week misschien wel twee of drie weken zou worden. Helaas..dit kwam op Frans zijn pad. Frans heeft een mooie kamer op een gesloten afdeling van de wijngaard.  Frans heeft het nog naar eigen zin in kunnen richten zodat hij zich er fijn voelt, thuis voelt.  

Gister was ik daar. was benieuwd naar de plek waar hij nu zat en wilde iets betekenen misschien konden we nog helpen. Dat voelt goed. Het is een mooi kamertje en Frans heeft er bijna alles in wat je nodig denkt te hebben.

Samen met Frans en de kindjes liep ik een rondje door het Zorgcentrum. Frans was vergeten dat ik er al eens eerder geweest was. moest ik hier wat over zeggen? het was immers al een tijd geleden. op de helft deden we een spelletje met Djez-lin.  

Onderweg merkte ik dat Frans een man met een missie zal blijven. hij nam me mee om te laten zien dat het goed is zo. Niet met die woorden maar wel met die ogen en zijn uitleg over wat de mogelijkheden daar allemaal zijn. Hij maakte duidelijk ik zit hier goed.

Naarmate we langer liepen raakte Frans vermoeid. Kwam moeiljk uit zijn woorden en werd stiller.  We hebben even wat gedronken terwijl de kindjes even speelden. Het was wat stiller maar niet ongemakkelijk. Ik keek naar Frans en dacht alleen maar wat ben ik trots! trots dat je zo sterk bent, trots dat je het nog allemaal zelf doet. 

In het weekend zal Frans nog wel naar Renate gaan. Maar voor hoelang dat goed gaat dat weten we niet. Het is fijn dat we die beslissingen altijd in goed overleg bij kunnen stellen.

Het zal altijd moeilijk blijven want er is niets wat we niet voor Frans over hebben. Ons hart spreekt onze gedachten tegen. Het moet wennen, ... het heeft tijd nodig om niet beter te weten.  Als frans maar weet dat we om hem geven... als hij niet weet maar voelt, Dan is het voldoende. Je hoeft het niet te weten als je het maar Voelt.

Zal wat vaker je hand vastpakken dan hoef je niet te denken.

Dan kun je voelen dat ik zoveel van je houdt. Ben trots op frans ondanks zijn ziekte steunt hij ons ook nog steeds. 

23. mrt, 2018

Dan is het zo ver, ... mijn start en opname in het verpleeghuis de Wijngaard in Bilthoven.

Ondertussen zat ik al een ruim een half jaar op de dagopvang, stap voor stap steeds meer uren en extra dagen.

Maar het gaat niet meer, geestelijk en lichamelijk raakte ik de "weg" al in stappen kwijt.

In die periode dan kan je dat nog opvangen door de goede-dagen.                                   Maar de intensieve zorg en lichamelijke achteruit gang werd en word zichtbaar. Ondertussen speelt of doet mijn geestelijke achteruitgang er ook nog een schepje bovenop waardoor mijn energie verbruik enorm snel opraakt.

Ik heb het geluk dat ik intern kan doorstromen, een bijzonder kamer wat bij ons past, bij de juiste groep, bijzondere en liefde verpleging.

Maar ook de liefde volle betrokkenheid van alle mensen achter de schermen die mee denken van uit het hart, maakt het compleet.

Bijpassend hieronder dan ook een nummer van Claudia de Breij, voor al die mensen die met de passie en liefde voor ons inzetten !

23. mrt, 2018