23. jun, 2017

Alzheimer is of draagt eigenlijk een wereldtaal, door dat het zo herkenbaar is.

Waarschijnlijk niet de spreektaal van het land van afkomst of verblijf, maar de impact van de ziekte is wereld wijd gelijk.

één gegeven wat ook wereldwijd gedragen word is:                                                     ondanks alles kan je altijd nog van elkaar houden, en die liefde delen op elke moment en elke dag.

18. jun, 2017

Natuurlijk heeft de impact van deze vaderdag iets meer dan alle andere. Deze afsluiter geschreven op ons memo bord in de hal toen we terug kwam na het uitzwaaien raakt dan toch even extra. Het vertaalt onze kracht en verbondenheid in ons Alzheimer "Team".

13. jun, 2017

Het is al weer een tijd geleden dat ik op mijn blog heb geschreven, er verandert veel

Mijn nachtelijke onrust is nog steeds een "probleem" ik probeer renate zoveel mogelijk te ontzien en de bank in de huiskamer is een goede vriend geworden.
De oorzaak is de achteruitgang van mijn dementie.

Afgelopen week hebben we ook een jaarlijkse gesprek gehad op de dagbehandeling, daar kreeg renate al het advies om alvast te gaan oriënteren omtrent een verpleeghuis. Zonder dat ze het wist had ik dat besluit in mijn hart en hoofd ook al genomen, maar het bespreekbaar maken viel als een puzzel in elkaar.

De impact, realiteit en emoties maar ook het begrijpen en uitleg krijgt een plek van acceptatie.

Voor renate en de kinderen is de impact groter, maar ze hebben verstandig zonder mij met elkaar een goed gesprek gevoerd. Daaruit kwamen verschillende meningen en veel verdriet van uit vertelde renate, en langzaam heb ik ze zelf persoonlijk ook aangesproken en naar hun geluisterd.

En de uitkomst verrassend gelijk luidde, dat we de stap moeten gaan nemen.

De belangrijke schakel in het besluit, en in de aankomende tijd is dat renate niet mijn verpleger / verzorger word, maar mijn echtgenoot en maatje moet blijven.
En voor mijn kinderen geld dat ook, zoals familie en vrienden.

Op dit moment word de zorg/verpleegmomenten intensiever, mijn geestelijke / begrijpelijke achteruitgang valt door de lichamelijke klachten wat minder op maar is druk bezig met een inhaalslag.

Dus is het heel belangrijk om nu in te grijpen en te zoeken naar een goede locatie voor een tweede thuis, om nog vele mooie momenten te begrijpen en beleven.

Ik zal hard moeten zijn om niet meer toe te moeten geven zoals bijvoorbeeld uitstel, of het komt wel, en zo zijn er nog vele andere argumentaties op te noemen.

De winst ligt in rust, goede verzorging, verpleging. Maar ook dat renate en de kinderen hun vader /echtgenoot en maatje "terugkrijgen".

Bij advies thuis zeg ik altijd: vooruit denken, is de beste optie ! Daarom ben ik tot dit besluit en genomen stap gekomen. 

Wat heel goed past is het toegevoegde nummer van de paul de leeuw,                                 renate, maar ook alle dierbare mensen om ons heen: jij bent de vleugels van mijn vlucht.