21. mrt, 2017

Alzheimer-Dementie daarover is nog steeds veel te lezen en te leren...

Over nieuwe ontwikkelingen, toekomst plannen en oplossingen is er elke week wel iets nieuws te lezen. Dat geeft ook weer inspiratie en hoop, om je weer ergens aan vast te kunnen houden vooreen betere toekomst perspectief. Dat er een oplossing of een verlengend middel zal komen dat is een feit.

Persoonlijk weet of geloof ik dat die kans voor mij minimaal zal zijn. Omdat mijn eerste kennismaking met meneer alzheimer ongeveer rond het laatste kwartaal van 2012 begon, en we nu maart 2017 ondertussen vijf jaar verder zijn.

Het begin en of verloop verliep eerst traag en onduidelijk. Maar nu is de alzheimer dagelijks aanwezig en zichtbaar actief. Elke week vertaalt en vertelt de dementie zelf wat verdwijnt, misgaat of opeens weer even aanwezig is.

Die signalen zien anderen natuurlijk ook. Waar onder renate, mijn kinderen, de familie, en ook vele andere dierbare betrokken mensen om ons heen.

Er bestaat eigenlijk geen draaiboek om daar persoonlijk mee om te kunnen gaan, want sommigen levenslessen ontstaan vanuit de praktijk.

Ik lees dan ook zo vaak uit vele verhalen: Had ik, of kon ik nog maar even ....

Nu ik stees meer de grip en overzicht over me zelf kwijt raak, zeggen veel woorden niet veel meer. De betekenis ervan valt weg. Ik denk vaak dat ik de ander begrijp, maar achteraf blijkt het vaak toch even anders te zijn.

Maar zoals aan het eind van een "sprookje" ontstaat er ook iets bijzonders, mijn emotie, lach en of een traan zal altijd blijven bestaan.

Het onstaan van deze blog onstond doordat ik tegen een korte framgment aanliep van Richard weber, er zijn maar 36 seconden nodig om te laten zien wat Alzheimerkan doen.

21. mrt, 2017
16. mrt, 2017

Het is eigenlijk niet goed voor te stellen of te ontkennen hoe moeilijk het is en kan zijn voor renate, mijn kinderen, familie en vrienden die als mantelzorgers direct betrokkenen zijn in het dementie proces. Omdat de ziekte zo onvoorspelbaar is, zowel positief en negatief.

Vooral doordat ik steeds vaker van de een op een andere moment iets gewoonweg niet meer kan of iets begrijp. En daarin tegen op een ander moment weer juist heel helder reargeer.

Door die herhalende confrontaties, en het steeds weer zoeken naar de juiste combinatie van verzorging en begeleiding, hakt er persoonlijk in.

Het onstane gevoel van machteloosheid doet er nog een schepje bovenop. Waardoor structuur en regelmaat in de dagelijkse activiteiten steeds weer opnieuw moet worden bijgesteld. Wat het extra moeilijk maakt is dat deze momenten onmogelijk zijn te voorspellen.

Op zo moment blijkt dan toch weer hoe belangrijk het is om een nieuwe stappenplan te maken, en of aanpassing in de dagindeling.

Voor mij persoonlijk is het luisteren naar muziek, het uitlaten van de hond en of even een frisse neus halen, eventueel helpen zolang het nog kan bij het voorbereiden van het eten en of tafeldekken.

De winst hoe klein dan maar ook het resultaat betaald zich uiteindelijk zelf uit.

Gelukkig merk ik zelf deels nog op hoe moeilijker het word de grip er op te houden over de dagelijkse dingen en de inhoud op mijn leven. Onze inspiratie bron is dan ook de liefde voor elkaar, onbetaalde winst die zich zelf uitbetaald.

7. mrt, 2017

Soms loop je ergens tegenaan, vandaag was dat een reclame filmpje van Adidas.

Geplaats december 2016 op you tube en in een korte tijd ook nog eens ruim 12 miljoen keer bekeken. De insteek is waarschijnlijk heel anders maar het raakte me wel.

Op de dagbehandeling voor jongdementie is er elke dag 1 uurtje ingepland voor een wandeling. Bewegen is en blijft heel belangrijk, soms doen we zelfs een extra wandeling.

Op de vrijdagmorgen zit ik ingedeeld voor een uurtje sport en bewegen onder begeleiding. Gemengde groep van 8 personen afgestemd op ongeveer het zelfde niveau. Het grootste deel bestaat uit een indivdueel aangepast programma, maar het laatste kwartier bestaat uit een gezamenlijk spel. Ik merk ook op de vrijdagmorgen bij binnenkomst op de groep dat sommigen al meteen vragen, we hebben toch sport vandaag ?

Uiteraard zie je van elkaar ieders indivudeele achteruitgang, soms een verbetering maar uiteindelijk schept het ook een band. Zo zit in de groep ook een collega en vriend, die van hardlopen houd, maar door zijn achteruitgang eigenlijk niet meer kan of mag doen wat hij graag zou willen. Ik zie en kan soms de frustratie van zijn gezicht af lezen. Daarnaast heeft hij ook nog eens een extra handicap met zijn spraak. 

Door deze you-tube film, heb ik nog meer begrip gekregen voor zijn boosheid, en onbegrip. De realiteit en de oorzaak blijft de ziekte Alzheimer.

Adidas heeft voor mij een heel andere betekenis gekregen in positieve zin door de andere kijk op deze reclame.